Fjalimi i u.d Presidentes Haxhiu në seancën solemne, me rastin e Ditës Memoriale për të Mbijetuarit e Dhunës Seksuale të Luftës –“Ma kthe dritën”
E dashur Vasfije, Shyrete I dashur Ramadan, Të nderuar deputetë të Kuvendit të Republikës së Kosovës, I nderuar kryeministër Kurti, Të nderuar zëvendëskryeministra dhe ministra të Kabinetit Qeveritar, Të nderuar ambasadorë dhe përfaqësues të misioneve diplomatike, E nderuara znj. Feride Rushiti, Të nderuar qytetarë, Të nderuara media, Së pari, dua të shpreh mirënjohjen time të thellë, për secilin që ndër vite, ka punuar me këmbëngulje për këtë kauzë. Ne sapo ndezëm qirinj në sallën e Kuvendit të Republikës së Kosovës, një simbolikë e thjeshtë në dukje por e thellë në domethënie, siç do të thoshte Martin Luther King: “Errësira nuk mund ta dëbojë errësirën, këtë mund ta bëjë vetëm drita.” Andaj sot, kur themi “Ma kthe dritën”, flasim për dritën që i detyrohemi të vërtetës, për dinjitetin që u tentua të nëpërkëmbet dhe për jetën që u nda në dysh. Pak krime e godasin qenien njerëzore me aq egërsi sa dhuna seksuale në luftë, ngase përmes saj sulmohet rrënjësisht vetë dinjiteti njerëzor. Dhuna seksuale si një ndër mjetet më mizore të luftës nuk është dukuri e vonë apo një shpërfaqje e rastësishme e brutalitetit njerëzor. Ajo është e rrënjosur thellë në historinë e luftërave, si formë e përsëritur e nënshtrimit dhe shkatërrimit shoqëror. Që nga luftërat e lashta, trupat e grave janë trajtuar si pjesë e plaçkës së luftës dhe si territor që pushtohet bashkë me tokën. Në shekujt që pasuan, kjo praktikë nuk u zhduk, por mori trajta më të organizuara. Gjatë Luftës së Dytë Botërore, dhuna seksuale u përdor në shkallë të gjerë, nga masakrat në Azi deri te përdhunimet masive në Evropë, shpesh të toleruara ose të padënuara nga strukturat ushtarake. Në disa raste, ajo u institucionalizua, si në sistemet e skllavërisë seksuale të vendosura nga ushtritë pushtuese. Në fund të shekullit njëzet, në luftërat e ish-Jugosllavisë dhe në Ruandë, bota u përball me një të vërtetë që nuk mund të maskohej më. Dhuna seksuale që deri atëherë konsiderohej pasoj e luftës u pa si instrument i saj, ashtu siç edhe përdorej, me vetëdije të plotë si mjet terrori, si instrument poshtërimi, si mënyrë për të depërtuar përtej trupit të njeriut dhe për të goditur dinjitetin e vet viktimës, familjes, të komunitetit, të vetë lidhjes shoqërore që mban një popull në këmbë. Pikërisht në këtë periudhë, drejtësia ndërkombëtare filloi ta njohë atë si krim lufte, si krim kundër njerëzimit dhe, në rrethana të caktuara, si element të gjenocidit. Megjithatë, edhe kur u emërtua juridikisht, ajo mbeti për një kohë të gjatë e mbyllur në heshtje shoqërore. Turpi iu ngarkua viktimave, ndërsa krimi u zhvendos në periferi të kujtesës kolektive. Në Kosovë, ky mjet brutal dhe mizor u ushtrua nga aparati shtetëror i Serbisë dhe nga strukturat e saj ushtarake, policore e paramilitare si pjesë e fushatës së organizuar të terrorit mbi popullsinë civile shqiptare. Dhe kjo duhet thënë qartë. Ishte pjesë e një mekanizmi të vetëdijshëm dhune, që kishte për synim poshtërimin, nënshtrimin dhe lëkundjen e themeleve të shoqërisë sonë. Mbi njëzet mijë gra, burra dhe fëmijë u përballën me këtë krim gjatë luftës së fundit në Kosovë. Por ky numër është shumë më shumë sesa shifër statistikore. Ky numër nënkupton fate të cunguara njerëzore, familje që u detyruan të bartin në heshtje një dhimbje të madhe, dhe jetë të tëra që u ndanë përgjithmonë në dysh. Për vite të tëra pas çlirimit, kjo pjesë e së vërtetës sonë mbeti në skaj të ndërgjegjes publike. Krimi ishte i njohur, por jo i shqiptuar me peshën që meritonte. Të mbijetuarit bartën në vetmi barrën e asaj që duhej ta kishte bartur si përgjegjësi vetë shoqëria, ndërsa autorët e këtyre krimeve, në shumë raste, mbetën të lirë, jashtë juridiksionit tonë dhe nën mbrojtjen e Serbisë. Sidoqoftë, edhe në mes të errësirës u ndez një dritë qiriri sikurse këta që i ndezëm ne bashkërisht sot. U thye heshtja. Patëm gra dhe burra që gjetën forcën të flasin kur heshtja dukej më e lehtë. Gra dhe burra që nuk kërkuan të shihen me keqardhje, por të dëgjohen me dinjitet. Ata sot janë në mesin tonë, këtu e kemi Vasfijen, këtu e kemi Shyreten, këtu e kemi Danin. Të ndjerën Marte Tunaj, të mbijetuar të dhunës seksuale që me zërin e tyre ndryshuan jo vetëm diskursin publik, por vetë ndërgjegjen e këtij shteti. Falë atij guximi, Republika e Kosovës nisi më në fund të ndërtojë një përgjigje institucionale të denjë për peshën e kësaj çështjeje, duke nisur nga njohja ligjore e statusit të të mbijetuarve të dhunës, te mekanizmat e verifikimit dhe mbështetjes, e deri te përfshirja e kësaj dite në kalendarin memorial të Republikës sonë. Kjo datë lidhet me 14 prillin e vitit 1999, ditën kur u rrëmbye dhe u dhunua seksualisht Vasfije Krasniqi. Vasfije, ne jemi me ty. Ti e ke mbështetjen jo vetëm të institucioneve të Republikës së Kosovës, por edhe gjithë kombit shqiptar dhe shumë e më shumë se kombi shqiptar. Në vitet e fundit, institucionet e Republikës së Kosovës kanë ndërmarrë hapa të qëndrueshëm për adresimin e krimeve të kryera nga Serbia në Kosovë: përmes zhvillimit të politikave të drejtësisë tranzicionale që vendosin në qendër nevojat e viktimave, themelimit të institucionit për dokumentimin e krimeve të luftës, forcimit të kapaciteteve edhe në polici, edhe në prokurori për ndjekjen penale, si dhe mundësimin e gjykimeve në mungesë për kriminelët e luftës, sepse Serbia vazhdon të shërbejë si strehë për shumë prej autorëve të këtyre krimeve. Tashmë në proces janë dymbëdhjetë aktakuza për rastet e dhunës seksuale gjatë luftës, e kemi një vendim të formës së prerë, pra një vendim dënues, aktgjykim dënues për këtë krim gjatë luftës e po ashtu dy vendime tjera presin që të marrin formën e prerë. Por drejtësia mbetet e cunguar për aq kohë sa shumë prej autorëve të këtyre krimeve jetojnë sot të lirë në Serbi, të strehuar dhe të mbrojtur nga një shtet që ende nuk është përballur me përgjegjësinë e vet për krimet e kryera në Kosovë dhe që vazhdon të refuzojë bashkëpunimin e plotë në vënien e tyre para
U.D Presidentja Haxhiu dhe Kryeministri Kurti, kanë nënshkruar vendimin për vazhdimin e mandatit të z. Petrit Ajeti në detyrën e Drejtorit të Agjencisë së Kosovës për Inteligjencë (AKI), për një mandat të ri pesëvjeçar
Ushtruesja e Detyrës së Presidentes së Republikës së Kosovës, Albulena Haxhiu, dhe Kryeministri i Republikës së Kosovës, Albin Kurti, kanë nënshkruar sot vendimin për vazhdimin e mandatit të z. Petrit Ajeti në detyrën e Drejtorit të Agjencisë së Kosovës për Inteligjencë (AKI), për një mandat të ri pesëvjeçar. Ky vendim pasqyron vlerësimin institucional për profesionalizmin, përkushtimin dhe punën e deritanishme të z. Ajeti në udhëheqjen e Agjencisë së Kosovës për Inteligjencë, si dhe besimin në vazhdimësinë e lidershipit të tij në forcimin e kapaciteteve të inteligjencës dhe sigurisë së Republikës së Kosovës. Gjatë mandatit të tij, AKI ka vazhduar të luajë rol kyç në mbrojtjen e rendit kushtetues, sigurisë kombëtare dhe interesave strategjike të Republikës së Kosovës, në koordinim të ngushtë me institucionet vendore dhe partnerët ndërkombëtarë të sigurisë. Z. Ajeti ka mbi 20 vjet përvojë në fushën e sigurisë dhe mbrojtjes, ndërsa pesë vitet e fundit ka udhëhequr Agjencinë e Kosovës për Inteligjencë.Përvoja e tij profesionale përfshin funksione të larta në sektorin e sigurisë, me kontribut të vazhdueshëm në forcimin e kapaciteteve institucionale dhe të sigurisë së Republikës së Kosovës. Ai ka përfunduar studimet në Shkencat Politike në Universitetin e Prishtinës “Hasan Prishtina”, studimet në Akademinë Ushtarake “Skënderbej” në Tiranë, si dhe studimet master në Universitetin Metropolitan të Londrës. Po ashtu, ka ndjekur programe të shumta të zhvillimit profesional në fushën e sigurisë në Gjermani dhe në Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Forcimi i institucioneve të sigurisë dhe mbrojtja e interesave shtetërore mbeten ndër prioritetet kyçe të Republikës së Kosovës.
U.D Presidentja Haxhiu: E nisëm ditën pranë Memorialit “Heroinat” për të nderuar sakrificën dhe dinjitetin e të mbijetuarve të dhunës seksuale gjatë luftës në Kosovë
U.D. Presidentja e Republikës së Kosovës, njëherit Kryetarja e Kuvendit të Republikës së Kosovës, Albulena Haxhiu, së bashku me kryeministrin Albin Kurti, me znj. Vasfije Krasniqi Goodman, z. Ramadan Nishori dhe znj. Feride Rushiti si dhe me ministra, me deputetë të Kuvendit të Republikës së Kosovës e përfaqësues të organizatave të shoqërisë civile kanë bërë nderime tek Memoriali “Heroinat”, për nder të 14 prillit, Ditës të të Mbijetuarve të Dhunës Seksuale në luftën e fundit në Kosovë. U. D Presidentja Haxhiu ka thënë se së bashku me kryeministrin Kurti, me Vasfijen, me Feriden, me Danin, me ministra, me deputetë të Kuvendit të Republikës së Kosovës, përfaqësuesit e institucioneve në Republikën e Kosovës dhe përfaqësuesit e organizatave të shoqërisë civile, e nisëm ditën pranë Memorialit “Heroinat” për të nderuar sakrificën dhe dinjitetin e të mbijetuarve të dhunës seksuale gjatë luftës në Kosovë. “Janë histori të thella të dhimbjes, por edhe të qëndresës dhe forcës së jashtëzakonshme”, ka thënë u.d Presidentja Haxhiu. Ajo, më tej ka theksuar se vajzat dhe gratë sikurse edhe djemtë e burrat, që i mbijetuan kësaj dhune na tregojnë që kemi edhe shumë punë për adresimin e përgjegjësive tona si institucione të Republikës së Kosovës e sidomos në adresimin e drejtësisë. “Kur jemi këtu më lejoni t’ju njoftoj që gjatë kohës së fundit janë ngritur edhe 12 aktakuza për dhunën seksuale gjatë luftës së fundit në Kosovë. Kemi edhe tri vendime të gjykatave, vendime dënuese për rastet e dhunës seksuale gjatë luftës në Kosovë, ku dy prej tyre janë në Gjykatën Themelore, ndërsa një ka marrë vendimin, pra të formës së prerë. Si institucione të Republikës së Kosovës gjatë këtyre ditëve dhe gjatë kësaj periudhe kemi adresuar përgjegjësitë në raport me adresimin e krimeve të luftës në përgjithësi”, ka theksuar u.d Presidentja Haxhiu. Ajo, ka thënë se do të angazhohemi që të gjitha nevojat e të mbijetuarve të dhunës seksuale gjatë luftës në Kosovë t’i adresojmë sipas përgjegjësive që kemi. “Këtu jam edhe me Feriden, jam me Danin e me Vasfijen. Unë falënderoj organizatat e shoqërisë civile, që për më shumë se dy dekada prej pas përfundimit të luftës kanë mbajtur lart moralin, por edhe kanë adresuar dëmet dhe krimet që Serbia i ka bërë në Republikën e Kosovës përfshirë edhe rastet e krimeve të luftës, krimeve kundër njerëzimit, por edhe gjenocidin e këtu përfshihet edhe dhuna seksuale. Vasfija e Dani sikurse edhe Shyretja sikurse edhe Marte Tunaj, kanë folur për këto krime dhe kjo dëshmon që këta nuk janë fajtorë, fajtorë janë kriminelët që i kanë kryer këto krime”, ka thënë u.d Presidentja Haxhiu. U.D. Presidentja Haxhiu ka bërë thirrje edhe një herë që partnerët tanë ndërkombëtarë t’i bëjnë presion Serbisë që t’i dorëzojë kriminelët para institucioneve të Republikës së Kosovës. “Prandaj, unë thërras sot edhe një herë që partnerët tanë ndërkombëtarë t’i bëjnë presion Serbisë që t’i dorëzoj kriminelët para institucioneve të Republikës së Kosovës, sepse siç e dini Serbia është bërë strehë e kriminelëve të luftës, por po ashtu edhe atyre terroristëve që kryen krime në kohë të paqes”, ka theksuar ajo. Sipas, u.d Presidentes Haxhiu, është e rëndësishme që institucionet e drejtësisë po e zbatojnë gjykimin në mungesë, sepse si pasojë e asaj që përmenda, që Serbia nuk i dorëzon kriminelët e luftës ne jemi të detyruar që të mundësojmë gjykimin në mungesë, që sadopak të zbusim dhimbjen e familjarëve, por edhe të mbijetuarve. Ndërkaq, znj. Vasfije Krasniqi Goodman, ka thënë se për të sot është shumë e vështirë, sepse “para 27 viteve kur isha vetëm 16-vjeçare, isha në dorën e armikut, por sot jam këtu për të folur për drejtësinë”. Ajo më tej ka thënë se sot e kam gjithë popullin shqiptar pas vetes, sepse për shumë vite e kisha vetëm familjen. “Dua t’i falënderoj institucionet, organizatat, shoqërinë, familjen për përkrahje, për mbështetje! Ju bëj thirrje viktimave që të na bashkangjiten sa më shumë, për të dalë për të folur publikisht, por gjëja kryesore është të kërkohet drejtësi, sepse është diçka që nuk i falet Serbisë për krimet që i ka bërë në Kosovë. Kur unë kam ditur të kërkoj drejtësi kur i kam pasur vetëm 17 vjet, pse të mos kërkojnë edhe sot të gjithë drejtësi?”, ka thënë znj, Vasfije Krasniqi Goodman. Thirrje çdo të mbijetuari dhe të mbijetuarës që të vijnë sa më shumë nëpër organizata për të kërkuar ndihmë, por edhe të bëjnë padi kundër shtetit serb, ka bërë edhe z. Ramadan Nishori “Sot është bërë një vit, kur kam dalë të flas publikisht. Unë prej këtij vendi, ju bëj thirrje çdo të mbijetuari dhe të mbijetuarës që të vijnë sa më shumë nëpër organizata, le të kërkojnë ndihmë, por edhe të bëjnë padi kundër shtetit serb”, ka thënë Nishori. Kurse, për znj. Ferdie Rushiti kjo ditë për të gjithë shoqërinë kosovare, por mbi të gjitha për të mbijetuarit, për familjarët e tyre, për historinë e Kosovës, shënon memorien kolektive të Kosovës. “Neve na vjen mirë që, përtej ne si organizata krah i kemi edhe institucionet e Kosovës, të cilat me aktivitete të ndryshme po e lansojnë dhe po e ngrisin zërin për të mbijetuarit e dhunës seksuale. Dua të them që kjo ditë koinçidon me datën e Vasfije Krasniqit, në momentin kur kjo si e re i është nënshtruar torturës masive në vendin ku i ka ndodhur krimi, dhe nga ai vend vite më parë, Vasfija ka kërkuar që kjo ditë të jetë ditë institucionale, ditë memoriale për të mbijetuarit e dhunës seksuale të luftës”, ka thënë znj. Rushiti. Ajo më tej ka shtuar se sot ne i respektojmë dhe nderojmë zërin e Vasfijes, zërin e Danit, zërin e Shyretes, por edhe me mijëra e qindra të mbijetuar, që të cilët ende nuk flasin dhe kanë frikë nga stigma dhe paragjykimi që historitë e tyre t’i ndajnë në publik. “Sot, po ashtu, dua t’ju them që kemi një konferencë të madhe rajonale, që ndërlidhet pikërisht me procesin e drejtësisë dhe kompensimin. Për faktin që për herë të parë po e hapim një temë që ka të bëjë me
U.D. Presidentja Haxhiu uron Pashkët Ortodokse
U.d Presidentja e Republikës së Kosovës, Albulena Haxhiu në festën e Pashkëve Ortodokse, ka shprehur urimet më të përzemërta për të gjithë besimtarët ortodoksë. “Kremta e Pashkëve na rikujton rëndësinë e solidaritetit, mirëkuptimit dhe respektit të ndërsjellë, vlera mbi të cilat ndërtohet një shoqëri demokratike dhe e bashkuar”, ka thënë u.d Presidentja Haxhiu. Ajo ka uruar që kjo festë të sjellë paqe, shëndet dhe begati. “Uroj që kjo festë të sjellë paqe, shëndet dhe begati për ju dhe të dashurit tuaj. Gëzuar Pashkët Ortodokse!”, thuhet në urimin e u.d Presidentes Haxhiu.
Nën patronatin e u.d Presidentes Haxhiu u mbajt Akademi Përkujtimore, me rastin e Ditës së Dëshmorëve të Betejës së Koshares dhe ditës së rënies së heroit të Kosovës, Agim Ramadani
Nën patronatin e u.d Presidentes së Republikës së Kosovës, Albulena Haxhiu, sot u mbajt Akademi Përkujtimore, me rastin e Ditës së Dëshmorëve të Betejës së Koshares dhe ditës së rënies së heroit të Kosovës, Agim Ramadani. Në emër të u.d Presidentes Haxhiu, foli nënkryetari i parë i Kuvendit të Republikës së Kosovës, Ardian Gola. Ai tha se në sallën e kuqe sot, ku jemi mbledhur në kujtim të ditës së dëshmorëve dhe rënies së heroit tonë kombëtar Agim Ramadani, nuk vjen erë baroti e as nuk dëgjohen krismat e pushkëve të trimave tanë, sikurse 27 vjet më parë në Koshare. Sepse nuk jemi në Koshare, por, atë që na e solli Kosharja, është e pranishme këtu mes nesh. Është e pranishme në mënyrën si jetojmë sot dhe si lëvizim lirshëm. “Heqja e kufirit shqiptaro-shqiptar ishte arritja më e madhe e Betejës së Koshares. Një kufi që na kishte ndarë për pothuajse një shekull. Një kufi që të mësonte të ndaleshe, të përmbaheshe, të prisje. Dhe me kohë, u bë pjesë e mënyrës si mendonim dhe si e shihnim botën. Kjo ishte e vërteta jonë deri në prill të vitit 1999”, ka theksuar nënkryetari Gola. Sipas tij, Beteja e Koshares, si beteja më e lavdishme e historisë sonë moderne, përtej të qenit operacion ushtarak, ishte edhe ndërhyrje në vetë kuptimin e kufirit. Kur u thye ai kufi, u çmontua edhe një kufi tjetër. Ai që kishim brenda vetes. Ai që na kufizonte edhe ëndërrat. Nënkryetari Gola më tej tha se “Ëndrra jonë për liri nuk mori formë në libra, por në jetët e njerëzve siç ishte jeta e komandant Katanës. Agim Ramadani, kishte shpirt të madh krijuesi. Pikturonte, shkruante, mendonte ndryshe. Ishte i shkolluar në Akademinë Ushtarake të Zagrebit, i rritur në Kosovë dhe më vonë, si i përndjekur, u detyrua të migronte në Zvicër. Atje bashkë me dashurinë e jetës së tij, rivalen e bankave shkollore, dhe bashke aktivisten në ilegale, zonjën e nderuar Shukrije Ramadanin, dhe me fëmijët Jetonin, Edonin dhe Lorinën ndërtoi jetën e tij”. Ai tha se kjo e pasqyron faktin se Agim Ramadani nuk hyri në luftë sepse nuk kishte rrugë tjetër. I kishte të gjitha arsyet për të qëndruar në Zvicër dhe nuk qëndroi. E braktisi komoditetin evropian dhe iu bashkua shokëve e shoqeve sepse nuk mund ta ndante jetën e tij nga ajo që po i ndodhte vendit. “Ai e kuptoi herët që pritja nuk mjafton. Prandaj, nuk e la këtë pyetje të mbetej në varg. Nuk e mbajti si dilemë poetike, por e ktheu në vendim. Dhe u kthye në vendlindje drejt një rreziku konkret. Drejt një lufte të pabarabartë, ku, siç tregojnë bashkëluftëtarët e tij, nuk mjaftonte të ishe trim, duhej të ishe edhe strateg dhe vizionar. Dhe këtë ai e bëri pa bujë, pa deklarime të mëdha, por me një kthjelltësi që e dallon një njeri që e ka ndarë mendjen. Në Koshare, ai ishte komandant, por mbi të gjitha, ishte njeri që mbante përgjegjësi për të tjerët. Ata që luftuan përkrah tij e kujtojnë për qetësinë në vendimmarrje, për disiplinën dhe për bindjen se ajo që po bënin kishte kuptim edhe përtej ditës së betejës. Flasin për qëndrimin dinjitoz në situata të vështira dhe për përgjegjësinë në vendime”, ka theksuar nënkryetari Gola, duke shtuar tutje se “Kur ra më 11 prill 1999, ai la pas një boshllëk të madh, por ai gjithashtu la pas edhe një standard. Standardin e një njeriu që, kur e thërret atdheu, nuk rri duarkryq. Gatishmëria e komandant Katanës me bashkëluftëtarë i bindi edhe të tjerët se ajo që dukej e pamundur mund të bëhej dhe po bëhej. Frymëzoi një brez të tërë ta sheh lirinë si ideal që kërkon veprim konkret, rrezik dhe sakrificë. Nga ky brez përbëhej Ushtria Çlirimtare e Kosovës, ushtri që u ndërtua në kushte të pamundura, por me një qartësi të plotë për atë që duhej arritur”. Sipas tij, përkujtimi për Agim Ramadanin sot na vë përballë vetes. Përballë standardit që ai dhe bashkëluftëtarët e tij vendosën dhe përballë mënyrës si ne sot e mbajmë përgjegjësinë tonë. Na detyron ta mbajmë shtetin e Kosovës në lartësinë e atij standardi dhe ta mbrojmë drejtësinë nga çdo devijim. Ai në fund tha se sot përkulemi para të gjithë dëshmorëve të Betejës së Koshares, para atyre që lanë jetën në atë vijë kufitare dhe i dhanë drejtim lirisë sonë.
U.D. Presidentja Haxhiu: Kosova sot humbi mikun e dëshmuar, kongresistin amerikan, Eliot Engel, i cili ishte përkrahës i palëkundur i lirisë dhe shtetësisë sonë
Ushtruesja e Detyrës së Presidentes, Albulena Haxhiu ka thënë se Kosova sot humbi mikun e dëshmuar, kongresistin amerikan, Eliot Engel, i cili ishte përkrahës i palëkundur i lirisë dhe shtetësisë sonë. “Për më shumë se tri dekada në Kongresin amerikan, ai qëndroi në anën e drejtë të historisë. Nga thirrjet për ndërhyrjen e NATO-s në vitin 1999 kundër regjimit të Sllobodan Millosheviq, te mbështetja për pavarësinë në vitin 2008 dhe konsolidimin e shtetit tonë, Engel ishte një aleat i vendosur i Kosovës në çdo etapë”, ka theksuar u.d presidentja Haxhiu. U.d Presidentja Haxhiu në emër të institucioneve dhe qytetarëve të Republikës së Kosovës, ka shprehur ngushëllimet më të sinqerta për familjen Engel dhe për popullin e Shteteve të Bashkuara të Amerikës. Ajo më tej ka thënë se kujtimi dhe kontributi i tij do të mbeten pjesë e përhershme e historisë sonë.
U.D Presidentja Haxhiu emëron znj. Vasfije Krasniqi Goodman dhe znj. Shyrete Tahiri të deleguara të posaçme për çështjen e të mbijetuarave të dhunës seksuale gjatë luftës
Ushtruesja e Detyrës së Presidentes, Albulena Haxhiu, priti në takim znj. Vasfije Krasniqi Goodman dhe znj. Shyrete Tahiri, të cilat, janë emëruar të deleguara të posaçme për çështjen e të mbijetuarave të dhunës seksuale gjatë luftës. Gjatë takimit u vlerësua guximi dhe qëndrueshmëria e tyre, si dhe roli i rëndësishëm që kanë luajtur në thyerjen e heshtjes dhe në kërkimin e drejtësisë për viktimat e dhunës seksuale gjatë luftës në Kosovë. U theksua se zëri i tyre ka ndihmuar që kjo çështje të trajtohet me dinjitet dhe seriozitet, si në vend ashtu edhe në arenën ndërkombëtare dhe se angazhimi i tyre tashmë ka edhe dimension institucional. Në këtë drejtim, u diskutua për vazhdimin e bashkëpunimit me institucionet, për forcimin e mbështetjes për të mbijetuarat dhe për avancimin e të drejtave të tyre, duke e mbajtur kërkesën për drejtësi aktive dhe të pranishme. Institucionet do të vazhdojnë angazhimin për dinjitet, drejtësi dhe trajtim të barabartë.
Intervistë e u.d Presidentes Albulena Haxhiu për “Konfront”, KTV
Fjalimi i u.d. Presidentes Albulena Haxhiu në 27-vjetorin e Betejës së Koshares
E nderuar Zëvendëskryeministre dhe Ministre e Drejtësisë, znj. Gërvalla-Schwarz, I nderuari z. Rrustem Berisha, ish-komandant i Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës në Koshare, Të nderuar ministra e zëvendësministra të Qeverisë së Republikës së Kosovës, Të nderuar deputetë të Kuvendit të Republikës së Kosovës, Të nderuar liderë dhe përfaqësues të partive politike, z. Ramush Haradinaj, z. Ali Ahmeti, që jeni këtu sot me ne, Të nderuar përfaqësues të institucioneve të Republikës së Kosovës, Të nderuara familje të dëshmorëve, veteranëve dhe invalidëve të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, Të nderuar pjesëtarë të ish-Brigadës 138 “Agim Ramadani”, Të dashur qytetarë të Kosovës, Zonja dhe zotërinj, Të nderuara media, Mëngjesi i 9 prillit, 27 vjet më parë, nisi herët në Koshare. Njësitë e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës u nisën drejt vijës kufitare. Terreni ishte i vështirë dhe përballja filloi që në orët e para. Sypatrembur dhe plot guxim, ushtarët tanë avancuan hap pas hapi, derisa e thyen kufirin Shqipëri-Kosovë të vendosur padrejtësisht, pothuajse një shekull më parë, kufirin që i kishte ndarë shqiptarët që nga viti 1913. Në ditën e parë të kësaj epopeje ranë dëshmorë Abush Loku, Bashkim Jasiqi, Ramiz Krasniqi dhe Rifat Çelaj. Luftimet vazhduan pandërprerë. Të nesërmen, Ushtarët e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës arritën ta marrin nën kontroll pikën kufitare në Koshare. Njësiti “Kobra”, bashkë me batalionin e parë dhe policinë ushtarake ishin të parët që hynë në atë hapësirë, që deri atëherë mbahej nga ushtria e Serbisë. Më 11 prill, gjatë përpjekjes për ta marrë Opllazin, pas dy ditë luftimesh të ashpra, në fushëbetejë ra strategu, piktori, poeti e artisti shumëdimensional, Agim Ramadani, me emrin e të cilit më pas u pagëzua Brigada 138. Ai kishte udhëhequr sulmin që nga dita e parë. Ishte në vijën e parë të frontit kur kufiri u thye. Rënia e tij ishte humbje e madhe për Kosovën, por në të njëjtën kohë u bë forcë për ushtarët e tij, të cilët e çuan deri në fund amanetin e tij për ta hequr kufirin, që ndante atë kohë shqiptarët andej-këndej Drinit. Ditëve në vijim përballja u bë edhe më e ashpër. Më 19 prill, në një ditë të vetme, ranë 13 ushtarë të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës. U përjetësua edhe njëri nga udhëheqësit kryesorë të betejës dhe brigadës, Sali Çekaj. Në atë brez malor luftimet nuk pushuan. Përkundër ashpërsisë së sulmeve, ushtarët e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës nuk u dorëzuan, e mbajtën kufirin të hapur dhe nuk u tërhoqën me asnjë çmim. Luftimet vazhduan deri në qershor, atëherë u përfshinë brigada të tëra, njësite speciale, grupe operative, luftëtarë nga të gjitha anët e Kosovës, nga të gjitha trojet shqiptare dhe nga mërgata jonë. Betejës së Koshares iu bashkuan edhe vullnetarë të huaj, që zgjodhën të luftojnë këtu, disa prej tyre ranë në Koshare krah për krah me luftëtarët tanë. Prandaj, sot nderojmë dhe përulemi edhe para dëshmorëve të Kosovës, italianit Francesco Bider, francezit Paillard Arnaud Pierre dhe algjerianit Murad Muhamet Ali. Kjo e dëshmon se lufta jonë për liri ishte e drejtë, ndaj pati jehonë aq të madhe e të gjerë, saqë mori përkrahje nga e gjithë bota demokratike. Në Betejën e Koshares, 114 luftëtarë të UÇK-së u vranë dhe mbi 380 u plagosën. Këta luftëtarë, që ia mësynë Koshares atë pranverë, e dinin mirë se ku po hynin, e dinin që kthimi nuk ishte i sigurt, por për liri hynë, për liri ranë dhe lirinë e sollën. Ndaj, Beteja e Koshares është ndër betejat më të lavdishme të historisë sonë moderne. Shteti i Kosovës është ndërtuar mbi këtë guxim, mbi vendime të marra në kushte thellësisht të rrezikshme dhe mbi sakrificë brezash të tërë. Nderimi i heronjve dhe luftëtarëve të Brigadës 138 “Agim Ramadani”, në kuadër të manifestimit “Ditët e shqipes”, dëshmon vendosmërinë tonë për të punuar me përkushtim, që Kosova të bëhet ashtu siç e ëndërruan ata, që ranë për lirinë tonë. Në emër të institucioneve të Republikës së Kosovës, shpreh nderimin tim të thellë për të gjithë luftëtarët e Koshares! Lavdi dëshmorëve të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës! Qoftë i përjetshëm kujtimi për ta! Faleminderit!
U.D. Presidentja Haxhiu: Kushtetuta ka qenë themeli mbi të cilin mbështetet dhe funksionon Republika e Kosovës
U.D. Presidentja e Republikës së Kosovës, Albulena Haxhiu ka thënë se sot shënojmë Ditën e Kushtetutës, duke rikujtuar 9 prillin e vitit 2008, ditën kur shteti ynë mori formën e tij të plotë juridike dhe politike. “Që nga ajo ditë, Kushtetuta ka qenë themeli mbi të cilin mbështetet dhe funksionon Republika e Kosovës. Ajo përcakton rendin kushtetues, garanton të drejtat dhe liritë themelore dhe vendos parimet që udhëheqin institucionet tona”, ka thënë u.d Presidentja Haxhiu. Ajo më tej ka thënë se përkushtimi ndaj Kushtetutës mbetet parakusht për stabilitet, zhvillim dhe konsolidim demokratik.