Presidentja: Në prag të festës së Bajramit, u kthyem përsëri në Krushë të Vogël për të bashkëbiseduar me nëna, motra e gra, si dhe për ta ndarë dhimbjen, forcën dhe dashurinë
Presidentja e Republikës së Kosovës, Vjosa Osmani ka thënë se në prag të festës së Bajramit, u kthyem përsëri në Krushë të Vogël për të bashkëbiseduar me nëna, motra e gra, si dhe për ta ndarë dhimbjen, forcën dhe dashurinë. Presidentja Osmani ka shkruar: Në prag të festës së Bajramit, u kthyem përsëri në Krushë të Vogël për të bashkëbiseduar me nëna, motra e gra, si dhe për ta ndarë dhimbjen, forcën dhe dashurinë. Bashkë me ne ishin edhe përfaqësuesit e komunitetit shqiptar nga Philadelphia-SHBA, të cilët sollën dhuratat e mbledhura me përkushtim nga vëllezërit Osmanollaj dhe Emina Cunmulaj, të cilët më 8 Mars, për Ditën e Gruas, organizuan një ngjarje mbështetëse për këtë kauzë fisnike. Duke i falënderuar bashkatdhetarët tanë për kujdesin dhe zemërgjerësinë e vazhdueshme, isha e lumtur që, edhe pse pak më herët, arritëm t’ju gjindemi pranë nënave të Krushës për të ndarë solidaritet, dashuri dhe kujdes në prag të festës së Bajramit.
Presidentja Osmani zhvilloi një bisedë telefonike me Presidentin e Kenias, William Ruto: Të dyja vendet tona janë të përkushtuara për hapjen e misioneve diplomatike si një hap konkret drejt një partneriteti të fortë dhe të qëndrueshëm
Presidentja e Republikës së Kosovës, Vjosa Osmani ka zhvilluar sot një bisedë telefonike me Presidentin e Kenias, William Ruto. Presidentja Osmani ka shkruar: Sot bisedova sërish me Presidentin William Ruto pas njohjes së Kosovës nga Kenia – një akt i miqësisë së vërtetë që forcon pozitën tonë globale dhe përpjekjet tona të përbashkëta për paqe dhe siguri. Shpreha mirënjohje të thellë në emër të popullit të Kosovës dhe rikonfirmova përkushtimin tonë për vendosjen e shpejtë të marrëdhënieve diplomatike. Vazhduam bisedën nga takimet tona të mëparshme për mundësitë për thellimin e bashkëpunimit në tregti, arsim, turizëm dhe fusha të tjera me interes të përbashkët. Të dyja vendet tona janë të përkushtuara për hapjen e misioneve diplomatike si një hap konkret drejt një partneriteti të fortë dhe të qëndrueshëm. Pres me padurim të mirëpres Presidentin Ruto në Kosovë dhe të vizitoj Keninë së shpejti, siç kemi diskutuar prej kohësh. Kenia mund të llogarisë në Kosovën si aleate dhe partnere të vërtetë. Fillon një kapitull i ri i partneritetit!
Presidentja Osmani vizitoi Nënën Ferdonije: Dhimbja e saj është edhe e jona, kauza e saj është edhe e jona
Presidentja e Republikës së Kosovës, Vjosa Osmani ka vizituar sot Nënën Ferdonije, në 26-vjetorin e rrëmbimit të dhunshëm nga regjimi gjenocidal serb të bashkëshortit dhe 4 djemve të saj. Presidentja Osmani ka shkruar: Në 26-vjetorin e rrëmbimit të dhunshëm nga regjimi gjenocidal serb të bashkëshortit dhe 4 djemve të saj, sot isha për vizitë te Nëna Ferdonije në shtëpinë-muze të familjes Çerkezi në Gjakovë. Bashkë me Nënën Ferdonije takuam edhe nënat e tjera të Gjakovës të cilat kanë humbur të dashurit e tyre nga krimet makabre të Serbisë. Eshtrat e dy djemve të Nënës Ferdonije janë gjetur, teksa fati i bashkëshortit dhe dy djemve të tjerë vazhdon të mbetet peng. Megjithatë, ajo nuk është dorëzuar. Dhimbjen e ka shndërruar në forcë, stoicizëm dhe në kauzë për drejtësi. Dhimbja e saj është edhe e jona. Kauza e saj është edhe e jona. Dhimbje e kauzë e gjithë Kosovës.
Fjalimi i Presidentes Osmani në 26 vjetorin e Masakrës në Krushë të Vogël
Shumë të nderuar banorë të Krushës së Vogël, Të dashura nëna, vëllezër e motra, I nderuar kryeministër i Republikës së Kosovës, z. Albin Kurti, I nderuar kryetar i Komunës së Prizrenit, z. Totaj, I nderuar z. Andin Hoti, I nderuar ish-kryeministër Haradinaj, Të nderuar përfaqësues të institucioneve qendrore e lokale, Të nderuara familje të martirëve të Krushës së Vogël, Përfaqësues të shoqatave të dala nga lufta, Përfaqësues të Forcës së Sigurisë së Kosovës, Të nderuar të pranishëm, I nderuar kryetar i fshatit, Ka krime të cilat e trondisin të gjithë botën, ka plagë të cilat koha asnjëherë nuk i shëron, por ka edhe qëndresë, qëndresë dhe kujtesë që nuk mund të shuhet kurrë, sikurse kjo e nënave, grave, fëmijëve, vëllezërve, motrave, baballarëve e të afërmve, të martirëve të Krushës së Vogël. Ky përvjetor është jo vetëm një ditë e dhimbjes, por edhe e kujtesës dhe krenarisë për më të dashurit tanë. Një ditë kur edhe heshtja kumbon më shumë se fjalët. Më 26 mars ‘99, në këtë fshat të vogël, por me zemër të madhe ndodhi një nga mizoritë më të tmerrshme të regjimit gjenocidal të Serbisë. Në vetëm dy ditë u vranë dhe u masakruan 113 banorë të Krushës së Vogël djem, burra e fëmijë, ndër ta edhe të mitur të moshës 12-vjeçare deri te pleqtë e moshës 90-vjeçare. Një fshat i tërë u kthye në një varrezë, në një kujtim të përjetshëm të barbarisë që njohu njerëzimin në prag të shekullit të ri. Forcat serbe nuk u ndalën vetëm me vrasjen. Ata dogjën trupat për t’i mbuluar gjurmët e krimit, por asnjëherë nuk mundën ta fshehin të vërtetën, e pikërisht kjo sjellje e tyre e dëshmoi njëherë e përgjithmonë qëllimin e tyre për ta fshirë popullin shqiptar nga faqja e dheut. Mirëpo, siç qëndroi historikisht, qëndroi edhe në ato vite i palëkundur kombi ynë në Krushë të Vogël, në Krushë të Madhe dhe çdokund anekënd Kosovës. Krusha e Vogël nuk është vetëm dhimbje, por është edhe simbol i ringjalljes siç e shohim nga këta fëmijë që janë sot me ne. Por, mos të harrojmë se shumica dërmuese prej tyre janë rritur pa prind. Nga rrënojat e Krushës së Vogël, nga plagët e saj, nga toka e djegur, kanë dalë njerëzit më të fortë, më qëndrestarë që mund t’i njohë njerëzimi, gra të pathyeshme, simbol të qëndresës, fëmijë që sot janë burra e gra, të cilët ndërtojnë Kosovën e lirë, sovrane të pavarur. Krusha e Vogël nuk është vend i kujtesës, por edhe vend ku ne e shohim të ardhmen tonë. Ajo që ndodhi këtu nuk do të harrohet kurrë. Jo për hakmarrje, por për t’u mos përsëritur asnjëherë; jo për të mbetur të lidhur vetëm me dhembjen, por edhe për të siguruar që të fortë ecim përpara me dinjitet, kurrë duke mos harruar ata që sakrifikuan edhe jetën për lirinë që e gëzojmë sot. E më e madhe se dhimbja është krenaria për të gjithë ata që ranë për lirinë tonë, duke u shndërruar në shtyllat më të forta të shtetit të cilin e gëzojmë sot. Sot Krusha ecën përpara, sot Kosova ecën përpara, por asnjëherë duke mos u dorëzuar nga kërkesa jonë dhe puna jonë për drejtësi, drejtësi për të gjithë ata që dhanë jetën për lirinë tonë. Krusha e vogël është e fortë, Krusha e Vogël është dëshmi e përjetshme e qëndresës sonë dhe drejtësia, sado që të vonohet, ajo do të vijë. E ne nuk do të ndalemi kurrë së punuari për atë ditë. Lavdi e përjetshme të gjithë martirëve të Krushës së Vogël e martirëve e dëshmorëve, anekënd Kosovës! Zoti e bekoftë Krushën e Vogël! Zoti e bekoftë Republikën tonë! Ju faleminderit!
Fjalimi i Presidentes Osmani në 26 vjetorin e Masakrës në Krushë të Madhe
Të nderuar banorë të Krushës së Madhe, Krushës së dhimbjes së madhe, I nderuar kryetar Latifi, I nderuar ish-kryeministër Haradinaj, I nderuar zoti Hoti, Të nderuara familje të të rënëve për liri, familje të dëshmorëve të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, veteranë e invalidë të luftës, Të nderuar të pranishëm, Kur në një fshat vriten kaq shumë njerëz të pafajshëm e derdhet kaq shumë gjak, ai nuk është më vetëm një vend në hartë, por është një dëshmi e përjetshme dhe një betim i përjetshëm. Ky vend është Krusha e Madhe! Sot qëndrojmë në Krushë të Madhe, aty ku dhimbja është gdhendur në çdo gur, në çdo prag shtëpie e në çdo zemër që rreh për drejtësi. Para 26 vitesh, ky fshat u godit nga një prej krimeve më të tmerrshme të regjimit gjenocidal të Serbisë. 241 burra dhe djem u masakruan, mes tyre shtatë fëmijë e pesë gra, përfshirë edhe një grua shtatzënë. Ata u vranë jo në betejë, por në fshatin e tyre, në shtëpitë e tyre, në përqafimin e familjeve të tyre. Por tragjedia nuk ndalet këtu! Sot e kësaj dite edhe 64 të rënë të Krushës së Madhe figurojnë në mesin e të zhdukurve me dhunë, një krim i shumëfishtë i Serbisë gjenocidale. Familjet e tyre jetojnë çdo ditë me dhimbjen, me mallin e një pritjeje që nuk merr fund asnjëherë. E në këtë radhë të gjatë të dhimbjes qëndron edhe një emër i madh i kombit tonë, një mendje e ndritur, një figurë e paharruar, Ukshin Hoti. Prej më shumë se dy dekadash, edhe fati i tij, sikurse i të gjithë banorëve të Krushës që sot janë të zhdukur me dhunë, mbetet i pazbardhur. Një intelektual, një patriot, një zë i guximshëm i kombit u mor me dhunë nga regjimi kriminal serb. Ndaj prej atëherë nuk dihet më asgjë për të, përveçse atë e mori Serbia. Ky mister nuk është vetëm një padrejtësi ndaj Ukshin Hotit dhe familjes së tij, por është një plagë në ndërgjegjen e njerëzimit. Sepse pyetja ku është Ukshin Hoti ende kërkon përgjigje, siç kërkojnë përgjigje edhe rreth 1600 të zhdukur me dhunë, si rezultat i politikave gjenocidale të Serbisë. Masakra e Krushës së Madhe nuk është vetëm një krim i tmerrshëm i para 26 vitesh, është e përditshmja jonë, është e sotshmja jonë, sepse dhimbja vazhdon edhe sot, njësoj si kurse para 26 vitesh. Ajo është një betejë e hapur për drejtësi. Prandaj, nuk mund të lejojmë që gjaku i atyre që ishin të pafajshëm të mbetet pa zë e që sakrifica e tyre të harrohet. Ne nuk duhet të heshtim. Ne nuk duhet të ndalemi. Nuk duhet të lejojmë që drejtësia të vonohet pafundësisht, sepse drejtësia për Krushën e Madhe është drejtësi për të gjithë ata që dhanë jetën, për lirinë tonë, për heronjtë e UÇK-së dhe për martirët e lirisë. Krusha e Madhe nuk është vetëm simbol i dhimbjes, por edhe i qëndresës. Nga rrënojat e saj, nga lotët që s’u thanë kurrë, janë rritur brezat të rinj që sot e mbajnë Kosovën gjallë, të lirë dhe krenare. Sot, para kujtimit të martirëve tanë para dhembjes së familjeve të tyre, para kësaj toke të shenjtë në të cilën prehen kaq shumë jetë të pafajshme, ne bëjmë një betim. Nuk do të ndalemi asnjëherë derisa drejtësia të triumfojë. Nuk do të pushojmë deri sa krimet të cilat u kryen nga ana e Serbisë të marrin përgjigjen e duhur. Nuk do ta harrojmë kurrë sakrificën e Krushës së Madhe. Lavdi e përjetshme të gjithë martirëve e dëshmorëve të Krushës së Madhe e gjithë Kosovës! Zoti e bekoftë Krushën! Zoti e bekoftë Republikën tonë! Ju faleminderit!
Presidentja Osmani: Në takim me ambasadorët e vendeve të BE-së, theksova urgjencën e largimit të masave të padrejta ndaj Kosovës, që dëmtojnë qytetarët tanë dhe cenojnë vet parimet e BE-së
Presidentja e Republikës së Kosovës, Vjosa Osmani ka takuar sot ambasadorët e vendeve të BE-së. Presidentja Osmani ka shkruar: Sot në takim me ambasadorët e vendeve të BE-së, theksova urgjencën e largimit të masave të padrejta ndaj Kosovës, që dëmtojnë qytetarët tanë dhe cenojnë vet parimet e BE-së. Poashtu diskutuam për hapat drejt konstituimit të institucioneve të reja të dala nga zgjedhjet e 9 shkurtit si dhe për procesin e dialogut të ndërmjetësuar nga BE. Kosova mbetet e palëkundur në rrugëtimin e saj evropian dhe e përkushtuar për bashkëpunim me qëllim të avancimit në këtë rrugëtim.
Presidentja Osmani përkujton 26 vjetorin e masakrës ndaj familjes Berisha
Në Suharekë, më 26 mars 1999, 48 anëtarë të familjes Berisha u masakruan nga regjimi gjenocidal serb. Burra, gra e fëmijë u shënjestruan vetëm sepse ishin shqiptarë. Në atë natë të tmerrit, u vranë mizorisht edhe 19 fëmijë. Çanta e Altinit, këpucët e Redonit dhe biçikleta e Kushtrimit, janë kujtimet e fundit të fëmijëve të pafajshëm që u shuan dhunshëm. Nga kjo tragjedi, vetëm tre vetë mbijetuan – Vjollca me të birin Gramozin dhe Shyhretja. Për të shpëtuar jetën e tyre, ata u hodhën nga kamioni në lëvizje, i cili po transportonte trupat drejt Prizrenit. Sipas rrëfimeve të Vjollca Berishës, në atë kamion kishte edhe të tjerë që ishin ende gjallë, por të plagosur rëndë. Të mbijetuarit janë dëshmi e krimit dhe e pritjes për drejtësi, prandaj dhimbja nuk do të shuhet kurrë, e as zëri ynë nuk do të heshtë. Nuk mund të ketë paqe të qëndrueshme pa drejtësi!
Presidentja: Republika e Kosovës mirëpret vendimin e Republikës së Kenias për ta njohur Kosovën si shtet të pavarur dhe sovran
Republika e Kosovës mirëpret vendimin e Republikës së Kenias për ta njohur Kosovën si shtet të pavarur dhe sovran, nëpërmjet vendimit të nënshkruar nga Presidenti Ruto të dërguar zyrtarisht pak më parë në Presidencë. Kjo njohje është një dëshmi e mbështetjes së vazhdueshme për të drejtën e popullit të Kosovës për liri, pavarësi, sovranitet dhe integritet territorial. Njëkohësisht është edhe njohje e vuajtjeve të gjata e sakrificës shekullore të popullit të Kosovës për liri. Në emër të institucioneve dhe qytetarëve të Kosovës, shpreh falënderime të sinqerta ndaj presidentit të Kenias, William Ruto, për këtë vendim të drejtë dhe të rëndësishëm, si dhe ndaj institucioneve dhe qytetarëve kenianë që mbështetën këtë hap të madh diplomatik. Përgjatë këtyre viteve, kam zhvilluar disa takime të rëndësishme me të, dhe në të cilat njohja e Kosovës ka qenë temë kryesore e diskutimeve. Presidenti Ruto vazhdimisht siguronte popullin e Kosovës se vendimi për njohje do të merret shpejtë, bazuar në të drejtën ndërkombëtare dhe në sakrificën e gjatë të popullit tonë. Një mirënjohje e veçantë shkon për të gjithë ata që kontribuuan në këtë proces. Falënderim të veçantë për angazhimin e vazhdueshëm të ish-Presidentit dhe ish-ministrit të punëve të Jashtme të Kosovës, Behgjet Pacolli. Kosova vazhdon të ecë përpara në rrugën e saj të integrimit dhe fuqizimit të pozitës së saj ndërkombëtare. Marrëdhëniet në mes të Kosovës dhe Kenias do të thellohen në fusha të ndryshme, ndaj presim që shumë shpejt të vendosim marrëdhënie diplomatike, duke ndërtuar një partneritet të fortë dhe afatgjatë në mes dy shteteve dhe popujve tanë.
Presidentja Osmani: Banorët e Krushës së Madhe e Krushës së Vogël qëndruan dhe u shndërruan në simbol të pathyeshmërisë
Presidentja e Republikës së Kosovës, Vjosa Osmani, në 26 vjetorin e masakrave në Krushë të Madhe dhe në Krushë të Vogël ka bërë homazhe dhe ka marrë pjesë në tubimet përkujtimore në Krushë të Madhe dhe Krushë të Vogël. Presidentja Osmani ka shkruar: Sot kujtojmë me dhimbje dhe nderim 241 banorë të vrarë në Krushë të Madhe dhe 113 të vrarë në Krushë të Vogël nga regjimi gjenocidal i Millosheviqit. Sot e kësaj dite, 64 persona nga Krusha e Madhe, si dhe 60 nga Krusha e Vogël, mbeten të zhdukur me dhunë nga regjimi serb, si dëshmi e krimit të përsëritur dhe i dhimbjes së pashuar të familjarëve që akoma nuk kanë ku të vendosin një lule kujtimi. Në mesin e të vrarëve kishte fëmijë e pleq, e edhe gra shtatzëna, si dëshmi se mizoria e regjimit të Millosheviqit nuk kishte kufi. Pasi i vranë banorët e këtyre fshatrave, ata i dogjën kufomat, me qëllim të pastër për të shfarosur popullin tonë nga tokat tona. Por banorët e Krushës së Madhe e Krushës së Vogël qëndruan dhe u shndërruan në simbol të pathyeshmërisë. Sot para tyre rikonfirmojmë përkushtimin tonë të çdoditshëm për drejtësi dhe që kujtimi për të rënët mos të harrohet kurrë. Lavdi e përjetshme gjithë atyre që u flijuan për liri!
Presidentja Osmani: Tërrnja – plagë e pashuar, kujtim i përjetshëm
Në orët e hershme të mëngjesit të 25 marsit të vitit 1999, forcat gjenocidale paramilitare serbe hynë në fshatin Tërrnje të Suharekës dhe masakruan 46 martirë, ndër të cilët gra, pleq e fëmijë. Disa prej viktimave ishin banorë të fshatit, e të tjerët ishin mysafirë nga fshatrat Studençan dhe Randobravë, të cilët kishin kërkuar strehë tek familjet e Tërrnjes. Tetë banorë ende janë në mesin e të zhdukurve me dhunë. Tërrnja është plagë e hapur, është kujtesë e përjetshme e sakrificës sonë për liri dhe një betim për të mos harruar kurrë ata që dhanë gjithçka për atdheun. Lavdi e përjetshme martirëve të Tërrnjes!