Presidentja Osmani nderohet me Çmimin Bonifacio VIII në Anagni

Presidentja e Republikës së Kosovës, Vjosa Osmani, u nderua mbrëmë në Anagni, qytetin e Papëve, me Çmimin Bonifacio VIII, i ndarë nga Akademia Bonifaciana, në vlerësim të angazhimit të saj institucional për paqen, si dhe kontributit të vazhdueshëm në forcimin e bashkëpunimit ndërkulturor dhe ndërfetar. Ky vlerësim i lartë pasqyron frymën dhe misionin e Akademisë Bonifaciana, një institucion prestigjioz që vendos në themel të veprimtarisë së tij drejtësinë, dinjitetin njerëzor dhe paqen. Çmimi Bonifacio VIII u është ndarë më herët personaliteteve të shquara botërore, përfshirë edhe Shenjtërinë e Tij, Papa Gjon Palin II. Me këtë rast, Presidentja Osmani theksoi se ky çmim përforcon më tej përkushtimin e saj ndaj këtyre vlerave universale dhe të përhershme, të cilat udhëheqin vizionin dhe veprimin institucional të Republikës së Kosovës në ndërtimin e paqes, dialogut dhe mirëkuptimit ndërmjet popujve. 

Presidentja Osmani: Mujë Krasniqi dhe shokët e tij zgjodhën nderin mbi frikën, atdheun mbi jetën

Në përvjetorin e 27-të të rënies heroike të Mujë Krasniqit – Kapuçit, dhe të 41 bashkëluftëtarëve të tij të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, përkulemi me nderimin më të lartë para sakrificës që u bë themel i lirisë sonë. Ata ranë për t’u ngritur në përjetësi, duke u shndërruar në kushtrim të lirisë. Mujë Krasniqi dhe shokët e tij zgjodhën nderin mbi frikën, atdheun mbi jetën. Gjakut të tyre i detyrohemi ne dhe flamuri i Republikës së Kosovës, i cili sot valon i lirë. Lavdi e përjetshme Mujë Krasniqit dhe 41 dëshmorëve të UÇK-së!

Presidentja Osmani udhëton zyrtarisht për në Selinë e Shenjtë, pritet në audiencë nga Papa Leo XIV

Presidentja e Republikës së Kosovës, Vjosa Osmani, ka udhëtuar për në Selinë e Shenjtë, ku do të zhvillojë një sërë takimesh. Presidentja Osmani, së bashku me Zotërinë e Parë, z. Prindon Sadriu, do të priten në audiencë nga Papa Leo XIV në Pallatin Apostolik. Po ashtu, Presidentja do të zhvillojë takim me Sekretarin e Shtetit të Vatikanit, Kardinalin Pietro Parolin. Gjatë vizitës në Vatikan, Presidentja Osmani do të vizitojë edhe Bazilikën e Shën Pjetrit. Në selinë e Misionit të Posaçëm të Republikës së Kosovës në Selinë e Shenjtë, ndërkaq, Presidentja Osmani do të organizojë një pritje të fundvitit me përfaqësues të Selisë së Shenjtë, përfaqësues diplomatik dhe personalitete të tjera. Gjatë kësaj vizite ajo do të realizojë edhe një sërë aktivitetesh të tjera me qëllim të thellimit të raporteve ndërmjet Republikës së Kosovës dhe Selisë së Shenjtë.

Fjalimi i Presidentes Vjosa Osmani në hapjen e ekspozitës “E vërteta, kujtesa, drejtësia” e organizuar nga Presidenca e Republikës nëpërmjet Qendrës Rajonale të Ekselencës për Gratë, Paqen dhe Sigurinë, si dhe në bashkëpunim me Institutin e Krimeve të Kryera gjatë Luftës në Kosovë (IKKL)

Kryetar i Kuvendit, Kryeministër, Përfaqësues të institucioneve, Ambasadorë të vendeve mike, Jemi sot këtu së bashku në Ekspozitën “E vërteta, kujtesa, drejtësia”, jo vetëm si institucione por bashkë me shumë aktivistë e aktiviste të të drejtave të njeriut, bashkë me shumë përfaqësues të organizatave, të familjeve të cilat kaluan nëpër kohët më të errëta të historisë sonë, bashkë me shumë nëna të forta të cilat janë shndërruar në simbole ikonike të luftës sonë të pandalur për drejtësi e bashkë edhe me aleatët, të cilët na qëndruan pranë në ditët më të rënda për popullin tonë. Jemi këtu që të shënojmë Ditën Ndërkombëtare të të Drejtave të Njeriut, një datë që simbolizon dinjitetin, lirinë dhe barazinë universale. Sepse, kur në 1948, u miratua pikërisht më 10 dhjetor Deklarata Universale për të Drejtat e Njeriut dhe kur i dha formë juridike dhe morale parimit se çdo jetë njerëzore ka vlerë dhe meritojnë mbrojtje, në atë kohë, po ashtu çdo ditë dëgjohej edhe slogani “Kurrë më”. Për fat të keq, mbeti vetëm se slogan, për shkak se vuajtjet të cilat njerëzimi i pa gjatë Luftës së Dytë Botërore, në një masë u përsëritën fatkeqësisht në rajonin tonë në vitet e ’90-ta. Edhe sot pas 75 vitesh, bota ende përballet me padrejtësi, me dhunë, me shkelje të të drejtave themelore. E si gjithmonë, si në çdo luftë më së shumti preken ata që janë më të pambrojturit: civilët e pafajshëm, gratë, të moshuarit dhe në veçanti fëmijët. Populli i Kosovës e di shumë mirë se çfarë do të thotë kjo. Krimet e luftës, krimet kundër njerëzimit e gjenocidi i ushtruar nga regjimi i Millosheviqit shkaktoi dhimbje, e cila nuk do të shuhet asnjëherë: mijëra të vrarë, përfshirë shumë fëmijë, mijëra gra e burra të dhunuar, mijëra persona të zhdukur me dhunë, të cilët ende mungojnë në familjet e tyre dhe i mungojnë gjithë Kosovës. Dhimbja e tyre nuk njeh kohë. Ajo është një plagë e hapur, plagë e gjallë, plagë e cila kullon çdo ditë dhe e cila akoma kërkon drejtësi. Le të ndalemi për një moment tek historitë që tregojnë dhimbjen e papërshkrueshme dhe guximin e nënave tona. Në mesin tonë është nëna Ferdonije dhe shumë nëna nga Gjakova, të cilat mbajtën gjithmonë brenda shpirtit dhimbjen e humbjes së fëmijëve të tyre, bashkëshortëve, njerëzve të dashur të familjeve të tyre. Nëna Ferdonije humbi djemtë dhe burrin duke ruajtur pastaj dhomën e tyre të zbrazët, tryezën, por po ashtu rrobat e lëna aty si kujtim të jetëve që nuk u kthyen më. Rrëfimet e tyre nuk janë vetëm histori dhimbjeje; janë dëshmi e qëndresës, e dashurisë së pathyeshme dhe të pafund të nënave dhe e kujtesës që nuk shuhet kurrë. Le të ndalemi po ashtu tek historia e grave të Krushës. Në Krushën e Vogël, nëna Hyrisha Shehu kujton ende ditën kur jeta iu kthye përmbys. Mes tymit, zhurmës dhe krismave që përpin fshatin, ajo kishte mbështetur në prehër djalin e saj më të vogël, vetëm 13 vjeç, duke e shtrënguar sikur ta mbronte me shpirt. Ai i ishte kapur pas qafës së saj, duke i pëshpëritur: “Nënë, mos më lësho…” — fjalë që edhe sot i ushtojnë nënës në mendje. Kur forcat serbe rrethuan në një oborr gjithë popullatën e fshatit, ajo u përpoq ta mbulonte djalin e vogël me trupin e saj, por duart e ashpra ia shqitën nga prehri, duke e lënë të rrëzuar në baltë, me duart e zgjatura drejt tij. Ajo ditë ia mori dy djemtë dhe burrin, duke e lënë nënë Hyrishën me zemër të plagosur përgjithmonë, por me forcë që nuk u thye kurrë. Sot, rrëfimi i saj nuk është vetëm dhimbje. Rrëfimi i nënave, i baballarëve, i fëmijëve, i gjithë qytetarëve të Kosovës është edhe qëndresë, është kujtesë dhe është zë që i kujton gjithë botës se krimet e asaj kohe nuk do të harrohen kurrë, dhe po ashtu na kujton dashurinë e pashuar të një nëne shqiptare. Siç e dimë në shumë vende të tjera në Kosovë, akoma priten më të dashurit rreth 1600 të zhdukur me dhunë. Nëpërmjet kujtesës, të vërtetës dhe drejtësisë, krimet jo vetëm që duhet të dënohen, jo vetëm që çdo ditë duhet të nderojmë ata që kemi humbur dhe dhimbjen e familjeve të tyre, por mbi të gjitha edhe vetë e ardhmja duhet të ndërtohet mbi respektin për ta. 26 vite pas luftës, drejtësia ende mungon. Kryesit e krimeve nuk janë gjykuar, dhe familjet e viktimave ende vazhdojnë të presin. Familjet e të zhdukurve jetojnë çdo ditë me pasiguri dhe me dhimbjen dhe ankthin e pritjes. Disa nga dëshmitarët e të mbijetuarit po vdesin, duke marrë me vete pjesë të rëndësishme të së vërtetës. Prandaj, detyrimi ynë institucional është më i madh se kurrë: dokumentimi, ruajtja e kujtesës dhe kërkimi i vazhdueshëm i drejtësisë janë urgjencë kombëtare. Puna e Institutit për Krimet e Kryera gjatë Luftës në Kosovë është jetike. Çdo dokument, çdo dëshmi, çdo fotografi, çdo rrëfim është pjesë e mozaikut të së vërtetës. Pa të vërtetën nuk mund të ketë drejtësi, e pa drejtësi asnjëherë nuk mund të ketë paqe të qëndrueshme për brezat e ardhshëm. Ekspozita e sotme “E vërteta, kujtesa, drejtësia” nuk është thjesht një shfaqje fotografish. Këto janë vetëm disa dhjetëra nga mijëra e mijëra fotografi, të cilat i ka mbledhur Instituti për Krimet e Kryera gjatë Luftës. Këto fotografi, pra janë përtej pamjes, ato janë një deklaratë e fuqishme se: nuk do të lejojmë që e vërteta të shtrembërohet, se nuk do të lejojmë që kujtesa të shuhet. Këtu përkujtojmë fëmijët e vrarë, nënat dhe baballarët që nuk u kthyen kurrë, familjet që humbën gjithçka, ata që u zhdukën me dhunë. Për secilin prej tyre, për gratë që përjetuan tmerrin e dhunimit në kohë lufte dhe çdo viktimë të luftës, secilën pa dallim, për secilën prej tyre kërkojmë drejtësi. Të mbijetuarit që jetojnë sot me plagë fizike, por mbi të gjitha plagë shpirtërore janë personifikimi i rezistencës dhe i dinjitetit njerëzor, janë zëri i së vërtetës që asnjëherë nuk do të mund të

Zotëria i Parë Prindon Sadriu ftohet në Shtëpinë e Bardhë në Samitin e Organizuar nga Zonja e Parë, Melania Trump

Zotëria i Parë i Republikës së Kosovës, z. Prindon Sadriu, ka pranuar ftesë zyrtare nga Zonja e Parë e SHBA, znj. Melania Trump, për të marrë pjesë në samitin ndërkombëtar që do të mbahet në Shtëpinë e Bardhë në muajin mars. Samiti do t’i dedikohet iniciativës së Zonjës së Parë Melania Trup “Fostering the Future Together”, të cilës Kosova iu bashkua në shtator 2025. Kjo nismë globale e Shtëpisë së Bardhë do të vërë në dispozicion teknologji të avancuara, përfshirë inteligjencën artificiale, për të mbështetur fëmijët, prindërit, si dhe edukatorët, duke siguruar njëkohësisht mbrojtjen e të rinjve nga rreziqet online. Kompanitë më të mëdha botërore të teknologjisë janë zotuar t’i ofrojnë këto mjete pa kosto ose me kosto shumë të ulët për Kosovën dhe vendet e tjera pjesëmarrëse. Iniciativa e Zonjës së Parë Trump lidhet edhe me prioritetet e Presidentes Osmani për mbrojtjen e të drejtave të fëmijëve nga rreziqet digjitale si dhe zhvillimin e sektorit të teknologjisë informative në përputhje me interesat e fëmijëve. Presidenca e Kosovës do të kontribuojë me angazhim konkret në mbështetjen e kësaj iniciative, nëpërmjet planeve që tashmë i janë prezantuar Administratës së Presidentit Trump. Pjesëmarrja e Kosovës në këtë samit nënvizon angazhimin tonë në fuqizimin e aleancës me Shtetet e Bashkuara të Amerikës,  për të avancuar mirëqenien dhe zhvillimin e gjeneratës së re, si dhe për të forcuar më tej partneritetin strategjik me Shtetet e Bashkuara të Amerikës.

Fjalimi i Presidentes Vjosa Osmani në 50-vjetorin e Akademisë së Shkencave dhe Arteve të Kosovës

Faleminderit shumë! I nderuar President Begaj I nderuar Kryeministër Kurti, I nderuar President Sejdiu, I nderuar kryetar i Akademisë, z. Kraja I nderuar kryetar i Akademisë së Shkencave të Shqipërisë, z. Gjinushi, Shumë të nderuar akademikë, Përfaqësues të institucioneve të Republikës së Kosovës si dhe përfaqësues nga akademi të vendeve të rajonit dhe të gjithë Evropës, Të nderuar të pranishëm, Akademia e Shkencave dhe e Arteve të Kosovës është qendra ku u formësua mendimi ynë politik dhe institucioni ku lindën idetë, që i dhanë drejtim, kuptim dhe themel shtetit tonë. Prej pesë dekadash, akademikët e Kosovës kanë punuar në rrethana jashtëzakonisht të vështira kohë pas kohe, por synimi ishte të mbrohet gjuha, të mbrohet kultura e mbi të gjitha të mbrohet interesi kombëtar. Ata kanë kontribuar në formim politik, arsimor e kulturor dhe e kanë lidhur shtetin tonë me qendrat botërore të dijes, kanë artikuluar idetë, të cilat i dhanë kuptim rrugës sonë për një shoqëri të vlerave dhe për një shtet modern e të integruar në institucionet euroatlantike. Në çdo fazë të historisë sonë, Akademia ka qenë një nga institucionet që nuk është dorëzuar. Studimet, arkivat, botimet, krijimtaria letrare e artistike, kanë mbajtur gjallë edhe ëndrrën tonë për liri dhe shtet. Prandaj, në këtë përvjetor jubilar, kujtojmë me mirënjohje të gjithë ata, që dhanë mund e djersë e shumë prej tyre edhe jetën, në mënyrë që të ecim përpara si shtet i lirë. Kujtojmë me mirënjohje kryetarin e parë të Akademisë së Shkencave dhe Arteve të Kosovës, Esad Mekulin, një personalitet që la gjurmë të pashlyeshme. Me vizionin e tij krijues dhe guximin qytetar, Esad Mekuli e ngriti Akademinë në institucionin, ku fjala dhe mendimi i lirë u bënë themel i identitetit tonë kulturor. Në historinë tonë kombëtare, fjala “akademi” bart një peshë të veçantë, por edhe të hershme. Ky institucion i hershëm është simbol i përpjekjes sonë shekullore për dije dhe kulturë, për ta ngritur mendimin e lirë dhe për ta ruajtur atë në kohët edhe më të vështira. Në linjë me këto përpjekje qëndron edhe vepra e akademikut Gazmend Zajmi, i cili përtej angazhimit të tij si kryetar dhe nënkryetar i Akademisë, dha një kontribut të pazëvendësueshëm në ngritjen e themeleve juridike të shtetit tonë. Si hartues i Kushtetutës së Kaçanikut, por edhe i Deklaratës Kushtetuese të 2 Korrikut 1990, akademik Zajmi ndërtoi themelet juridike të shtetit tonë së bashku me shumë e shumë kontribuues të tjerë. Figura e tij është lidhja e drejtpërdrejt ndërmjet mendimit akademik dhe projektit të shtetit të Kosovës. Me profile të tilla, Akademia jonë shërbeu si vendi ku u projektua e ardhmja jonë si popull, i mobilizuar fuqishëm në kauzën për të drejta, në kauzën për dinjitet, në luftën tonë për liri, pavarësi dhe shtet. Jo rastësisht pjesë e kësaj Akademie ka qenë edhe Presidenti historik, Dr. Ibrahim Rugova, i zgjedhur anëtar korrespondent në vitin 1996. Puna në këtë Akademi përbënte ndër themelet më të forta të angazhimit të tij politik e kombëtar si At themeltar i Republikës sonë. Presidenti Rugova i dha politikës sonë thellësinë e mendimit të kultivuar si dhe vizion të qartë. Mendimin intelektual e ktheu në mjet demokratik, në mjet shtetformues dhe paqendërtues. Prandaj, emra si këta dhe shumë të tjerë, dëshmojnë se Akademia ka qenë gjithnjë vendi, ku elita intelektuale i ka dhënë kuptim aspiratave tona shekullore për liri dhe pavarësi. Kjo trashëgimi e begatë na udhëheqë edhe sot, ngase Akademia jonë integron traditën në hapësirën globale akademike. Pesëdhjetë vjet të ekzistencës së Akademisë janë dëshmi e fuqisë së dijes. Sepse kur flasim për dije, flasim për shtet. Nuk mund të ketë asnjëherë shtet të fortë pa shkencë të fortë, siç nuk mund të ketë shoqëri moderne pa akademikë që udhëheqin mendimin e lirë, kritik dhe largpamës. Akademia është ndër institucionet që i japin shtetit edhe vetë substancën. Në këtë përvjetor, nderojmë secilin akademik që ka kontribuar në këtë institucion. Falënderojmë brezat e tërë që bënë të mundur mbijetesën e dijes në kushtet më të rënda. Mbështesim ata e ato që sot e mbajnë barrën e zhvillimit shkencor dhe kulturor, duke e orientuar vendin drejt standardeve më të larta akademike. Sot, kur shoqëria jonë ecën me ritme të shpejta dhe sfidat janë gjithnjë e më komplekse, roli i Akademisë së Shkencave bëhet edhe më jetik. Akademikët janë ndërgjegjja kritike e shtetit tonë, këshilltarët tanë më të çmuar dhe udhërrëfyes të mendimit të kohës së sotme. Akademia e Shkencave dhe e Arteve të Kosovës dhe Akademia e Shkencave të Shqipërisë janë simotra në këtë mision të përbashkët dhe për këtë arsye bashkëpunimi duhet çdo ditë e të intensifikohet më shumë, duke fuqizuar rolin kombëtar dhe rajonal të dijes dhe shkencës. Të dy Akademitë kanë pasur historikisht një rol që shkon përtej kufijve institucionalë. Ato kanë qenë dhe mbeten ura që lidhin hapësirën tonë kulturore, gjuhësore dhe shkencore, ruajtëse të kujtesës sonë kombëtare dhe bartëse të vizionit tonë për të ardhmen. Në këtë mision, bashkëpunimi ndërakademik është thelbësor, kur projektet e përbashkëta pasurojnë të dy anët e kufirit dhe kur akademitë tona flasin me një zë të përbashkët për sfidat me të cilat sot përballet kombi ynë. Ndikimi i dijes është i domosdoshëm për orientimin e shoqërive tona, ndaj intensifikimi i bashkëpunimit midis Akademisë së Kosovës dhe asaj të Shqipërisë mbetet një ndër investimet më strategjike që mund ta bëjmë si komb shqiptar. Të dashur akademikë, Roli i Akademisë sot ka fituar një kompleksitet të jashtëzakonshëm. Historianët, gjuhëtarët dhe studiuesit janë gardianë të saktësisë në një epokë, ku informacioni shpërndahet pafundësisht, por e vërteta shpesh mbetet e rrallë. Akademikët janë interpretuesit, por edhe mbrojtësit e kësaj të vërtete. Dhe, mbrojtësit e një të ardhmeje në një kohë kur teknologjia lëviz më shpejt se imagjinata, ndaj mbajnë barrën e përgjegjësisë për ta orientuar dijen drejt vlerave dhe etikës, të cilat e bëjnë një shoqëri të qëndrueshme dhe të lirë. Në këtë kontekst, Akademia ka një mision të pazëvendësueshëm në ruajtjen e kujtesës kolektive dhe në mbrojtjen e së vërtetës historike mbi krimet e kryera nga regjimi gjenocidal i Serbisë në

Presidentja Osmani priti Presidentin e Shqipërisë, Bajram Begaj

Presidentja e Republikës së Kosovës, Vjosa Osmani ka pritur sot në takim Presidentin e Shqipërisë, Bajram Begaj. Presidentja Osmani ka shkruar: Në një takim të ngrohtë fundvitit, sot pata kënaqësinë ta pres Presidentin e Shqipërisë, Bajram Begaj, me të cilin biseduam për bashkëpunimin tonë të pandalshëm dhe nevojën që Kosova dhe Shqipëria të jenë gjithmonë pranë njëra-tjetrës. Në prag të festave të fundvitit, i përcolla urimet më të përzemërta, me dëshirën që viti që vjen të sjellë edhe më shumë afërsi, më shumë bashkëpunim dhe hapa të suksesshëm drejt Bashkimit Evropian për dy shtetet tona.

Presidentja Osmani ngushëllon familjen Gashi për ndarjen nga jeta të Nazif Gashit

E nderuar familje Gashi, Me pikëllim të thellë morëm lajmin për ndarjen nga jeta të Nazif Gashit, njërit prej emrave më të shquar në historinë e sportit të Kosovës dhe pjesëtar i gjeneratës së artë të boksit prishtinas. Si boksier i klubit “Prishtina”, u bë simbol i guximit, disiplinës dhe përkushtimit. Fitoret dhe paraqitjet e tij na bënë krenar dhe e shndërruan Prishtinën në njërin prej klubeve më të suksesshme të kohës. Kujtimi për Nazif Gashin do të mbetet i paharruar dhe inspirues për brezat që vijnë. Ju shpreh ngushëllime të sinqerta familjes, të afërmve, Federatës së Boksit të Kosovës dhe gjithë komunitetit sportiv! Në këto çaste të rënda për familjen, bashkëndjej me ju dhe ju inkurajoj që të gjeni forcë në përballimin e dhimbjes. I përhershëm qoftë kujtimi për Nazif Gashin!

This site is registered on wpml.org as a development site.