Deklarimi për media i Presidentes Vjosa Osmani në Kazermën Adem Jashari për nder të Ditës së FSK-së
Përshëndetje për të gjithë, Gëzuar Dita e Forcës! Gëzuar Dita e Ushtrisë sonë! Sot është një ditë krenarie për të gjithë popullin e Kosovës. Është ditë krenarie, sepse ushtria jonë e sotme është pasardhëse e denjë e krenare e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, e djemve e vajzave të cilët vunë themelet e lirisë sonë. Kurse sot këta djem e vajza që i shihni na bëjnë krenarë jo vetëm brenda vendit, por edhe kudo që ata shërbejnë: në akademi nëpër vende të ndryshme të botës, ku studiojnë tek shtetet aleate, por po ashtu edhe në operacione për paqe e stabilitet në vende të ndryshme të botës, ku ata shërbejnë krah për krah me aleatët tanë. Ushtria jonë çdo ditë po forcohet. Ushtria jonë çdo ditë po bëhet më operacionale, më ndërvepruese dhe më profesionale. Edhe, natyrisht që në radhët e ushtrisë sonë çdo ditë po shtohen edhe djem e vajza të tjerë, të cilët duan t’i shërbejnë atdheut. Jemi jashtëzakonisht krenarë me punën e tyre, ata janë garanca më e fuqishme së bashku me Policinë e Kosovës dhe institucionet e tjera të sigurisë, për sovranitetin tonë, për integritetin tonë territorial, për mbrojtjen e shtetësisë sonë dhe për mbrojtjen e çdo qytetari të Republikës së Kosovës. E falënderoj Komandantin për lidershipin, natyrisht edhe Ministrin për punën e jashtëzakonshme dhe së bashku do të ecim përpara për ta bërë ushtrinë tonë edhe më të fortë çdo ditë në mbrojtje të shtetit tonë, i cili është ndërtuar me shumë sakrificë. Urime të gjithëve edhe njëherë Dita e Forcës!
Presidentja Osmani uron Ditën e Falënderimeve: Ushtarët amerikanë kanë qenë gjithmonë pranë Kosovës
Presidentja e Republikës së Kosovës, Vjosa Osmani ka uruar Ditën e Falënderimeve. Presidentja Osmani ka shkruar: Urime Dita e Falënderimeve/ Happy Thanksgiving Ushtarët amerikanë kanë qenë gjithmonë pranë Kosovës, në ditët më të vështira dhe në ditët më të mira për popullin tonë. Sot, në Festën e Falënderimeve, pata nderin t’u bashkohem sërish në kampin Bondsteel për t’ua shprehur mirënjohjen tonë për kontributin e tyre për paqe dhe siguri në Kosovë dhe përtej.
Presidentja Osmani: Gëzuar Dita e Forcës! Dita e Ushtrisë sonë!
Presidentja e Republikës së Kosovës, Vjosa Osmani ka thënë se sot nderojmë Forcën tonë të Sigurisë, gardianët e paqes, mbrojtësit e palëkundur të sovranitetit dhe integritetit territorial të Republikës së Kosovës. Presidentja Osmani ka shkruar: Gëzuar Dita e Forcës! Dita e Ushtrisë sonë! Sot nderojmë Forcën tonë të Sigurisë, gardianët e paqes, mbrojtësit e palëkundur të sovranitetit dhe integritetit territorial të Republikës së Kosovës. Lavdi e përjetshme heronjve dhe dëshmorëve që ngritën themelet e Ushtrisë sonë!
Fjalimi i Presidentes Vjosa Osmani në forumin e organizuar nga Instituti i Krimeve të Kryera gjatë Luftës në Kosovë (IKKL) lidhur me helmimet e viteve ’90
I nderuar Kryeministër Kurti, E nderuar Ministre Nagavci, I nderuar drejtor Hetemi, Shumë të nderuar përfaqësues të institucioneve, familjarë, mësimdhënës, ish-nxënës e dëshmitarë të asaj kohe të rëndë, Përfaqësues të shoqërisë civile e të botës akademike, Të nderuar të pranishëm, Ka histori që edhe me kalimin e viteve nuk zbehen, sikundër që ka krime, të cilat nuk harrohen kurrë, ngase heshtja do të ishte tradhti ndaj së vërtetës, ndaj drejtësisë dhe ndaj vetë atyre që e përjetuan këtë krim. Helmimet masive të nxënësve shqiptarë në Kosovë, në vitet ‘89-‘90, janë një krim i tmerrshëm, i cili edhe sot kërkon përgjigje dhe kërkon drejtësi. Një aromë që fillimisht dukej e parëndësishme, por që brenda pak minutash shndërrohej në panik e në ankth, nxënës që humbnin ndjenjat, marramendje, të vjella, djersitje e probleme me frymëmarrjen. Këto ishin simptomat dhe kjo ishte pamja e viteve ‘89-‘90, kur nisi helmimi i nxënësve të Kosovës nga regjimi kriminal serb. Kjo aromë, që më vonë doli të jetë një agjent kimik nervor, ishte preludi i një prej sulmeve më të rënda ndaj fëmijëve shqiptarë në Evropë pas Luftës së Dytë Botërore. Kjo nuk ishte një rastësi, por një akt i paramenduar kundër nxënësve të shkollave tona, por edhe njerëzve të tjerë. Procesi i helmimit zgjati për shumë ditë ndërmjet viteve ‘89–‘90, dhe preku një gamë të gjerë institucionesh, përfshirë institucione parashkollore, shkolla fillore, të mesme, të larta, një institucion kulturor dhe një ndërmarrje ekonomike. Sipas të dhënave të grumbulluara edhe nga z. Halim Hyseni, që kemi nderin ta kemi sot këtu, në total janë helmuar mbi 7,000 njerëz gjatë asaj periudhe. Në vetëm pak javë, shkollat në Prishtinë, Podujevë, Ferizaj, Gjilan, Vushtrri, Mitrovicë, Kamenicë e shumë qytete të tjera u shndërruan në skena dhimbjeje e frike. Në shumë raste, ambulancat, sidomos ato të drejtuara nga stafi serb, refuzonin t’u ofronin ndihmë fëmijëve shqiptarë. Në vend që t’u jepej ndihma elementare mjekësore, ata stigmatizoheshin, talleshin e shpërfilleshin. Nga ana tjetër, shumë mjekë dhe infermierë shqiptarë që ngritën alarmin për helmim e u dolën në ndihmë nxënësve të asaj kohe u larguan nga puna nga regjimi serb, duke u akuzuar për propagandë, e pastaj ua ndaluan edhe të flisnin në media vendore e ndërkombëtare. Të nderuar të pranishëm, Pas analizave të para, ekspertët e pavarur vunë në pah praninë e substancave të rrezikshme neurotoksike, të cilat janë përdorur edhe nga regjimet më brutale në botë. Më 8 shkurt 1992, profesori A. Heyndirckx, ekspert shkencor dhe drejtor i Laboratorit Ndërkombëtar të Universitetit IRUL, në studimin e tij “Çka ka të bëjë me Kosovën”, konkludoi se ndaj nxënësve ishte përdorur një gaz nervor organiko-kimik, sarin dhe tabun, substanca të njohura botërisht si materie kimike luftarake. Ky konstatim shkencor e vërteton atë që prindërit, mësuesit dhe mjekët shqiptarë e panë me sytë e tyre se ndaj fëmijëve tanë u krye një sulm kimik. Ky akt çnjerëzor ishte një sulm i mirorganizuar, i koordinuar, tipik për një aparat shtetëror represiv që kërkonte të thyejë shpirtin e një populli, duke goditur më të pambrojturit, fëmijët, nxënësit dhe të rinjtë. Serbia jo vetëm që e kreu krimin, por edhe e mohoi atë pastaj, duke angazhuar gjithë propagandën shtetërore, shërbimin sekret, diplomatët, madje edhe disa mjekë të tyre, duke e cilësuar tërë këtë situatë si një “histeri masive”. Një fyerje e rëndë për familjet, një goditje e dyfishtë për fëmijët e helmuar. Por faktet dihen botërisht. Qindra raste të rënda të helmimeve janë dokumentuar tashmë. Analizat mjekësore ekzistojnë, dhe provat shkencore dhe dëshmitarët e kohës konfirmojnë mijëra raste të tjera që e vulosin të vërtetën. Fëmijët që u rrëzuan ato ditë nëpër korridoret e shkollave, si pasojë e helmimit, u shndërruan në simbol të një qëndrese të heshtur, por të pathyeshme. Ato ditë, teksa Serbia provonte t’i largonte shqiptarët nga shkollat, nga gjuha, nga arsimi, fëmijët shqiptarë u kthyen në pjesëmarrës dhe dëshmitarë të rezistencës kombëtare. Ata u bënë brezi që u edukua në shtëpi, në bodrume, në garazhe, në shkolla të improvizuara. U bënë brezi që refuzoi të dorëzohej dhe të heqte dorë nga dinjiteti, liria dhe e drejta në arsim. Pavarësisht rrezikut, këta fëmijë të helmuar qëndruan të palëkundur, ata ishin pararendësit e lirisë sonë. Sepse Serbia helmoi të rinjtë tanë, por nuk arriti të helmojë vullnetin e tyre. Këto helmime ishin pjesë e skemës së gjerë të aparteidit serb dhe krimeve kundër njerëzimit, që kryheshin ndaj popullit tonë në ato vite. Krime këto, që pastaj u shndërruan në kampanjë gjenocidi kundër popullit të Kosovës në vitet ’98-’99. Nuk ishin akt i izoluar, por pjesë e një sistemi të tërë represioni, që synonte fillimisht mbylljen e shkollave shqipe, përjashtimin e mësimdhënësve shqiptarë dhe ushtrimin e dhunës sistematike, e cila u shndërrua në qëllim të qartë për të shkatërruar popullin tonë. Helmimi i fëmijëve ishte sinjali më i qartë se Serbia nuk do të ndalej para asgjëje për të tentuar nënshtrimin e popullit tonë. Por, as nuk mundën e as nuk ia dolën. Sot, kur flasim për këtë histori të dhimbshme, nuk flasim për ta zgjuar dhimbjen, por për ta zgjuar ndërgjegjen. Sot e kësaj dite nuk është identifikuar asnjë autor, asnjë përgjegjësi zyrtare nuk ka marrë Serbia dhe si zakonisht ajo refuzon mos të pranojë të vërtetën. Kosova nuk do të reshtë së kërkuari drejtësi, pavarësisht këtij mohimi të së vërtetës nga ana e Serbisë. Do të vazhdojmë të punojmë në dokumentim dhe të kërkojmë përgjegjësi për këtë krim. Kjo, ngase vetëm kombet që kujtojnë dhe e respektojnë të kaluarën, ndërtojnë paqe të vërtetë e afatgjatë. Dëshmia jonë është themel i lirisë sonë. Të nderuar të pranishëm, Helmimet ishin fillimi i asaj që do të pasonte më vonë, luftës së viteve ’98-‘99, spastrimit etnik dhe gjenocidit të kryer nga regjimi serb. E gjithë kjo është pjesë e së njëjtës doktrinë kriminale që përdori regjimi i Millosheviçit. Por, pavarësisht kësaj Kosova u ngrit, u mbrojt, dhe me luftën stoike të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, me udhëheqjen e mençur të Presidentit Rugova si dhe me ndihmën e aleatëve arriti lirinë dhe u pavarësua. Sot
Presidentja Osmani: Femicidi vazhdon të jetë një plagë e hapur
Presidentja e Republikës së Kosovës, Vjosa Osmani ka thënë se femicidi vazhdon të jetë një plagë e hapur, një krizë kombëtare që po gërryen themelet e shoqërisë sonë, ditë pas dite. Presidentja Osmani ka shkruar: Femicidi vazhdon të jetë një plagë e hapur. Jo thjesht një problem. Jo një statistikë. Por, një krizë kombëtare që po gërryen themelet e shoqërisë sonë, ditë pas dite. Ajo që ndodhi në Gadime të Ulët nuk është thjesht “një rast tjetër”. Një grua, edhe pse e mbrojtur me urdhër aktiv, u sulmua barbarisht me sëpatë nga ish-bashkëshorti i saj. Kur një urdhër mbrojtjeje mbetet letër, atëherë rreziku bëhet realitet. Dhe realiteti na vret. Numri i rasteve të dhunës ndaj grave dhe dhunës në familje po na e thotë troç: letrat nuk shpëtojnë jetë. Zbatimi, vendosmëria, reagimi pa vonesë – po! Sepse pas çdo shifre fshihet një jetë e thyer, një fëmijë i traumatizuar, një histori që nuk duhet të përsëritet kurrë më. Në Ditën Ndërkombëtare për Eliminimin e Dhunës ndaj Grave, apeloj për VEPRIM. Me përgjegjësi. Me kujdes. Pa asnjë tolerim. Ashtu siç e kërkon ligji. Ashtu siç e meriton çdo grua dhe vajzë në Republikën e Kosovës. Çdo hap i gabuar, çdo neglizhencë, çdo vonesë mund të jetë fatale. Askush që ushtron dhunë nuk duhet të ndihet i paprekshëm. Asnjë grua nuk duhet të mbetet e pambrojtur. Nuk ka kompromis kur bëhet fjalë për jetën dhe dinjitetin e grave.
Presidentja Osmani priti në takim ish-pjesëtarin e Njësisë Speciale të Policisë së Kosovës, Arbnor Spahiun, i cili është liruar nga paraburgimi në Serbi: U bëj thirrje qytetarëve të shmangin kalimin nëpër Serbi
Presidentja e Republikës së Kosovës, Vjosa Osmani ka pritur dje në takim ish-pjesëtarin e Njësisë Speciale të Policisë së Kosovës, Arbnor Spahiun, i cili është liruar nga paraburgimi në Serbi pas disa muajsh mbajtjeje peng. Presidentja Osmani ka shkruar: Dje prita në takim ish-pjesëtarin e Njësisë Speciale të Policisë së Kosovës, Arbnor Spahiun, i cili është liruar nga paraburgimi në Serbi pas disa muajsh mbajtjeje peng. Arbnorit i urova gjithë të mirat pranë familjes së tij dhe një rikthim sa më të lehtë në normalitet. Qytetarëve tanë që jetojnë jashtë Kosovës dhe që mund të udhëtojnë drejt vendit sidomos gjatë festave të fundvitit, u bëj thirrje të shmangin kalimin nëpër Serbi, pasi atje vazhdojnë të jenë në pushtet struktura që nuk dallojnë në mendësi nga regjimi i kaluar serb.
Fjalimi i Presidentes Osmani në pritjen e organizuar nga Ambasada e Republikës së Shqipërisë në Kosovë për nder të 28 Nëntorit, Ditës së Flamurit dhe 113 Vjetorit të Pavarësisë së Shqipërisë
Shumë i nderuar ambasador Malaj, Të dashur shqiptarë, I nderuar kryetar i Kuvendit, z. Basha, I nderuar kryeministër, z. Kurti, Të nderuar ambasadorë, Të nderuar mysafirë, Qytetarë të dashur, pjesëtarë të mërgatës sonë, motra dhe vëllezër kudo që jeni, Për atdheun jepet gjithçka, sepse atdheu është gjithçka. Sot është një ditë që nuk matet me orë e me minuta, por me shekuj. 28 Nëntori është dita kur historia jonë merr frymë, kur zemrat tona rrahin njësoj, kur flamuri kuq e zi ngrihet si simbol i shenjtë i identitetit, i sakrificës dhe i krenarisë sonë kombëtare. Nëntori është muaji kur historia jonë buçet. Është historia që asnjëherë nuk mund të zhduket e as zbehet, sepse është e gdhendur brez pas brezi. Pikërisht në këtë muaj, më 28 Nëntor, ne bashkuam amanetin e brezave në një ditë të vetme: Ditën e Flamurit, Ditën e Pavarësisë së Shqipërisë, ditëlindjen e Komandantit Legjendar Adem Jashari dhe daljen e parë publike të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, katër ngjarje që krijojnë një simbiozë të shenjtë të shpirtit tonë kombëtar. Nëntorët në historinë tonë janë pothuajse gjithmonë muaj lavdie, një rrjedhë ngjarjesh dhe sakrificash që e bëjnë kombin tonë të pavdekshëm. Nëntori i parë, në vitin 1443, kur kryeheroi ynë Gjergj Kastrioti ngriti flamurin me shqiponjën dykrenare mbi kalanë e Krujës, trasoi rrugën e të gjithë nëntorëve të tjerë, duke shndërruar këtë muaj të parafundit të vitit në muajin e shqiptarëve, të trimërisë dhe të lirisë. Sot, ne përulemi para atyre që e mbajtën gjallë këtë flamur, në luftë, në burgje, në male e nëpër kohë, dhe e ngritën përgjithmonë në mënyrë që të valëvitet përherë. Për dekada me radhë, ky flamur u ndalua në Kosovë. Shqiptarët u burgosën, u rrahën, u persekutuan e u vranë vetëm pse e mbanin të varur nëpër dritare, pse e ngritnin nëpër shtëpi apo e mbanin në xhep si amanet. Regjimi jugosllav e pastaj ai serb, donin ta shuanin identitetin tonë, por nuk e shuan dot kurrë askush shpirtin e shqiptarit. Sepse ky flamur ishte dhe mbetet testamenti i lirisë sonë. Pavarësia e Shqipërisë u shpall nën këtë flamur. Nën udhëheqjen e Ismail Qemalit dhe patriotëve që erdhën nga të gjitha trevat shqiptare, e edhe nga Kosova, u ngrit zëri i një kombi që kishte vendosur të mos jetonte më nën robëri. Nga Hasan Prishtina, Isa Boletini e deri te qindra patriotë të tjerë kosovarë që dhanë gjithçka për lirinë e shtetit shqiptar, Kosova ishte aty me gjak, me pushkë, me mendje dhe me zemër. Në atë ditë të shenjtë të vitit 1912, u skalit Shqipëria, e lirë dhe e pavarur, si një e drejtë e patjetërsueshme e popullit shqiptar. “Mirëpo, desh Zoti, që me punën, me trimërinë dhe me guximin e pashoq të Shqipëtarëvet, sot e tutje të marrin fund mjerimet dhe vuajtjet e Atdheut t’onë, sepse, këtu e kështu, jemi të LIRË, të PAVARUR dhe MËVEHTE, prandaj: qeshni e gëzoni!” Këto fjalë të plakut të pavarësisë, patriotit Ismail Qemali, janë histori, udhërrëfim dhe zotim. Kjo e drejtë u realizua më vonë edhe në Kosovë, nën po këtë flamur të shenjtë, kur Ushtria Çlirimtare e Kosovës, bijtë dhe bijat më të mirë të këtij vendi, u ngritën kundër regjimit gjenocidal serb për ta fituar lirinë. Prandaj, 28 nëntori është festë e katërfishtë e jona. Është kryefesta jonë, ngase në këtë ditë, përveç daljes së parë publike të UÇK-së, festojmë edhe ditëlindjen e Komandantit Legjendar Adem Jashari, njeriut që nuk i takon vetëm një familjeje, por gjithë kombit këndej e andej Drinit. Ai i priu Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës drejt lirisë nën flamurin kuq e zi, duke e shndërruar sakrificën e Prekazit në pikë kthese të historisë sonë moderne. Adem Jashari ishte jo vetëm prijësi i ushtrisë sonë çlirimtare, por edhe kushtrimi më i madh i lirisë sonë. Dalja e parë publike e UÇK-së ishte një moment historik që i dha zë dhe pamje lirisë së shumëpritur. Nën flamurin kuq e zi, luftëtarët tanë treguan para botës se vendi ynë nuk dorëzohet kurrë, se populli i Kosovës kishte vendosur të mbrohej dhe të çlirohej nga regjimi gjenocidal. Ky akt guximi shënoi fillimin e një epoke të re në historinë tonë, duke bashkuar zemrat e të gjithë shqiptarëve në një kauzë të përbashkët për liri dhe pavarësi. Shumë të nderuar të pranishëm, Shqipëria po ecën me hapa të sigurt drejt etapës së fundit të anëtarësimit në Bashkimin Evropian, por në këtë udhëtim nuk është e vetme. Përkrah saj janë fuqishëm të gjithë shqiptarët, kudo ku rreh zemra shqiptare: në Prishtinë e Tiranë, në Tetovë e Gostivar, në Ulqin e Tuz, në Preshevë, Medvegjë e Bujanoc. Ky është rrugëtimi i një kombi të tërë, i bashkuar në ëndërr dhe në përpjekje. Është rrugëtimi edhe i mërgatës sonë në çdo skaj të botës, e cila në vitet më të rënda e mbajti gjallë emrin, gjuhën, traditën dhe flamurin tonë. Pikërisht ata janë ura e fuqisë sonë, dëshmia se shqiptaria nuk shuhet, por rritet, kultivohet dhe mbahet e gjallë brez pas brezi. Sot, më shumë se kurrë, fati ynë është i lidhur bashkërisht. Një Shqipëri më e fuqishme në BE nënkupton një Kosovë më të fuqishme; një Kosovë e konsoliduar dhe sovrane nënkupton një komb më të sigurt, më të respektuar dhe më të zhvilluar. Të dyja vendet tona, të ndara në harta, por të bashkuara në zemër, po afrohen çdo ditë e më shumë drejt një Evrope ku shqiptarët nuk do të jenë më spektatorë, por kontribuues të barabartë. E ardhmja jonë është integrimi ndërshqiptar, si dy shtete në BE, në NATO e në Kombe të Bashkuara. Me më shumë ekonomi të përbashkët, kulturë, projekte të përbashkëta, treg dhe vizion të përbashkët. Më shumë Kosovë në Shqipëri dhe më shumë Shqipëri në Kosovë. Ky është drejtimi, ky është misioni, kjo është rruga. Teksa flamuri kuq e zi valëvitet sot më krenar se kurrë, rrugëtimi ynë i përbashkët na çon drejt një destinacioni që e kemi ëndërruar gjatë, drejt Bashkimit Evropian. Kosova dhe Shqipëria ecin krah për krah, si dy shtete e një komb.
Presidentja Osmani priti në takim kongresistët Michael Turner dhe Donald Norcross
Presidentja e Republikës së Kosovës, Vjosa Osmani, priti sot në takim Kongresistin Michael Turner (R–OH) si dhe Kongresistin Donald Norcross (D–NJ), me të cilët diskutoi zhvillimet e fundit në vend dhe thellimin e bashkëpunimit bilateral në mes të Kosovës dhe SHBA-ve. Presidentja Osmani shprehu mirënjohje për bashkëpunimin e shkëlqyer me Kongresistin Turner dhe ekipin e tij gjatë Sesionit të Asamblesë Parlamentare të NATO-s në Dayton, si dhe për mbështetjen bipartizane të SHBA-ve ndaj Kosovës. Kjo mbështetje, theksoi ajo, ka qenë e pazëvendësueshme në periudhën që na solli lirinë, pavarësinë e pastaj shtetndërtimin e demokracinë. Asnjë nga këto të arritura, theksoi Presidentja Osmani, nuk do të ishin të mundura pa përkrahjen amerikane. Më tej, Presidentja theksoi se Kosova mbetet vendi më pro-amerikan në botë, thellësisht i përkushtuar ndaj reformave, bashkëpunimit rajonal dhe forcimit të partneritetit me SHBA-të. Ajo diskutoi edhe për bashkëpunimin me Administratën e Presidentit Trump në fusha të ndryshme të interesit të dyanshëm. Presidentja Osmani ritheksoi se anëtarësimi i Kosovës në NATO është imperativ strategjik për stabilitetin e Ballkanit Perëndimor dhe për paqen në kontinentin evropian. Për më tepër, potencoi se ushtarët e FSK-së tashmë shërbejnë përkrah ushtarëve amerikanë në misione jashtë vendit duke kontribuar për paqen e stabilitetin global, e njëkohësisht Kosova ka ndërmarrë hapa vendimtarë në fuqizimin e sektorit të mbrojtjes e sigurisë, duke shpenzuar tashmë 2% të GDP-së në mbrojtje, me synim që kjo të dyfishohet brenda pak vitesh. Sa i përket sigurisë së brendshme dhe kërcënimeve rajonale, Presidentja Osmani nënvizoi punën profesionale të institucioneve tona të sigurisë e njëkohësisht rëndësinë e vazhdimit të prezencës amerikane në kuadër të KFOR-it. Ajo theksoi se prania amerikane mbetet garancë e rëndësishme e paqes dhe sigurisë për qytetarët e Kosovës dhe gjithë rajonin, duke shprehur falënderimin e popullit të Kosovës për këtë kontribut. Presidentja Osmani ritheksoi se edhe pas më shumë se dy vjetësh, Serbia ende po i përkrahë terroristët që kryen aktin e agresionit në Banjskë, sepse autorët, përfshirë Milan Radojqiqin, nuk i janë dorëzuar drejtësisë. Ajo theksoi se llogaridhënia, si për këtë akt agresioni, ashtu edhe për sulmin ndaj ushtarëve të KFOR-it e sulme të tjera, është thelbësore për stabilitetin rajonal dhe për parandalimin e akteve të ngjashme në të ardhmen.
Fjalimi i Presidentes Osmani në konferencën “Annual Conference and Internet Freedom Meet (IFM) 2025”
Të nderuar të pranishëm, E nderuar znj. Xharra, Pjesëmarrës të dashur, Sot, jeta jonë rrjedh paralelisht në dy botë: në atë fizike që e prekim dhe në atë digjitale ku çdo ditë lëmë gjurmë, ndërveprojmë dhe ndërtojmë realitete të reja. Internetin e kemi menduar gjithnjë si hapësirë të lirë, ku secili mund të dëgjohet, të mësojë dhe të lidhet me të tjerët pa barriera. Por, përballë këtij potenciali të jashtëzakonshëm, nuk duhet të lejojmë që një hapësirë e krijuar për t’u lidhur, të na ndajë; të mos pranojmë që liria e internetit të përdoret si mburojë për sulme, për shpifje dhe për denigrim. Liria e internetit është kthyer në një nga shtyllat themelore të demokracisë moderne, sepse mishëron lirinë e shprehjes, të informimit dhe të privatësisë në universin digjital. E, pikërisht sepse është hapësirë e lirë, ajo njëkohësisht është më e ekspozuara ndaj keqpërdorimit. Prandaj, shkalla e rrezikshmërisë vazhdimisht po rritet, qoftë për përdoruesit, për përmbajtjen, por edhe për mënyrën se si ndërtohet diskursi publik. Ashtu si liria e shprehjes, e cila jashtë kontekstit mund të shndërrohet në mjet cenimi, edhe interneti mbetet një mjet i fuqishëm, i cili në rast të keqpërdorimit, kthehet në instrument dhune, manipulimi dhe sulmi ndaj individëve apo grupeve. Liria e internetit është një vlerë demokratike, por secila liri kërkon përgjegjësi. Sepse aty ku mungon përgjegjësia, hapet mundësia e abuzimit. E, këtë po e shohim përditë: gjuha e urrejtjes, dezinformimi, kërcënimet anonime, shantazhi dhe bullizmi po rriten me ritme shqetësuese. Të nderuar të pranishëm, Sfera e internetit nuk po përballet vetëm me komente ofenduese, por edhe me përpjekje serioze për ta goditur vetë idenë e tij si hapësirë e sigurt e lirë dhe në të cilën njerëzit janë ndier më të mbrojtur sesa në realitetin fizik. Një nga rreziqet më të mëdha është rritja e ndërhyrjeve në privatësi, e cila po e dëmton rëndë lirinë e internetit. Në këtë hapësirë që do duhej të ishte liri dhe mundësi, po shohim gjithnjë e më shpesh një realitet të dhimbshëm, ku vajzat dhe gratë tona, e po ashtu edhe fëmijët përballen me kërcënime, bullizim, shantazh dhe dhunë digjitale që synon t’ua zbehë zërin dhe mbi të gjitha t’ua thyejë dinjitetin. Kjo nuk është vetëm shkelje e etikës së internetit, por sulm ndaj vetë themeleve të lirive njerëzore. Liria e internetit po keqpërdoret nga individë dhe grupe që fshihen pas anonimitetit për të shpërndarë frikë, për ta cenuar integritetin dhe për t’i heshtur njerëzit. Përballë këtij realiteti, ne nuk guxojmë të qëndrojmë indiferentë. Duhet t’i mbrojmë drejtat e të gjithëve në internet me të njëjtën vendosmëri me të cilën i mbrojmë në jetën reale, sepse dinjiteti i tyre nuk njeh kufij në mes të botës fizike dhe asaj digjitale. Prandaj, duhet ta bëjmë internetin hapësirë ku gratë dhe vajzat tona janë të pranishme me dinjitet, e jo me frikë. Ku fëmijët tanë mbrohen, e jo bullizohen. Na duhet një pakt i ri shoqëror për hapësirën digjitale, i cili nënkupton humanizëm, siguri dhe respekt. Sepse, në qoftë se nuk bëhet kjo, atëherë fenomeni me të cilin po përballemi përbën rrezik real për lirinë e internetit, sepse e kërcënon jo vetëm nga abuzimet individuale, por edhe nga mungesa e rregullimit dhe vakumi etik që shpesh e karakterizon hapësirën digjitale. Të nderuar të pranishëm, Kosova përballet edhe me sfida strategjike që prekin sigurinë dhe demokracinë tonë digjitale. Ju e dini që meqenëse gjuha shqipe ende nuk njihet në platformën Google, kjo nënkupton se algoritmet nuk e zbulojnë dot shpeshherë gjuhën e urrejtjes apo abuzimet në shqip. Për këtë arsye kam zhvilluar takime me drejtuesit e Google, duke kërkuar jo vetëm njohjen e gjuhës shqipe nëpërmjet identifikimit të gjuhës së urrejtjes dhe abuzive, por në të njejtën kohë edhe pranimin në të gjitha platformat e tyre të tjera, si dhe zgjidhjen e problemeve me llogaritë e zhvilluesve. Një hap i rëndësishëm u arrit vitin e kaluar, në dhjetor, me anëtarësimin e Kosovës në platformat Amazon, pas takimit që kisha me drejtuesit e kompanisë në Washington D.C, si dhe me shumë kompani të tjera të cilat do ta ndihmojnë Kosovën në platformat digjitale. Ky ishte jo vetëm një hap teknik, por një hap i rëndësishëm strategjik në krijimin e infrastrukturës sonë digjitale dhe forcimin e lirisë së internetit. E ky angazhim do të vazhdojë, ndonëse sfidat akoma janë të shumta. Fakti që nuk jemi ende anëtar në INTERPOL, e vështirëson hetimin e shumë sulmeve kibernetike dhe dhunës online. Megjithatë, problemi kryesor nuk është mungesa e lirisë, por mungesa e përgjegjësisë, mbrojtjes dhe etikës. Nëse duam një shoqëri më të sigurt, më të drejtë dhe më humane, atëherë duhet ta mbrojmë hapësirën digjitale me të njëjtin përkushtim me të cilin mbrojmë realitetin fizik, sepse thirrja për dhunë, thirrja për vrasje, thirrja për dhunim, abuzimi e bullizimi nuk janë liri e shprehjes, ato janë krim. Prandaj, ne së bashku, duhet të ndërtojmë një ekosistem digjital shumë më të sigurt. Liria vërtetë fillon me fjalën, por civilizimi i vërtetë fillon me mënyrën se si e përdorim atë. Prandaj, le ta mbrojmë internetin si hapësirën tonë të përbashkët, sepse vetëm kësisoj mbrojmë njëkohësishtë edhe dinjitetin e njëri-tjetrit. Ju faleminderit!
Deklarimi i sotëm për media i Presidentes Osmani
