Të dashur bashkatdhetarë,
Të dashur vëllezër e motra,
Të nderuar të pranishëm,
Përgjatë viteve të ‘80-ta e të ‘90-ta kur populli shqiptar në Kosovë rrezikohej nga regjimi shtypës e gjenocidal i Millosheviqit, mërgata jonë këtu në Amerikë u bë zëri i besës dhe i shpresës.
Jo vetëm për mbijetesën tonë, por edhe për lirinë, pavarësinë dhe demokracinë tonë, për të cilën dhanë jetën breza të tërë. Pikërisht atëherë, shqiptarët në Amerikë mblidheshin, protestonin, lobonin e nuk lenin derë pa hapur për Kosovën Republikë. E një ndër vendet ku mblidheshin ishte pikërisht ky vend ku jemi mbledhur ne sot.
Prandaj i nderuar Bruno, faleminderit që edhe sot i keni hapur dyert për ne, ashtu siç i hapët dyert dikur, dhe jo vetëm për dyert por edhe zemrat për shqiptarët kudo që janë, kur ky vend u bë strehë dhe zë i shpresës për mërgatën tonë.
Këtu u prit Presidenti historik, Ibrahim Rugova, u pritën diplomatë e liderë nga Kosova e Amerika dhe shumë të tjerë, që na dhanë dritë në kohë të errësirës. Këtu u ndërtuan ura miqësie që e lidhën përjetësisht Kosovën me Amerikën.
Të nderuar të pranishëm,
Nderi i një kombi matet me ata, që i qëndrojnë pranë atij kombi edhe kur janë larg.
Janë disa njerëz, që kurrë nuk kërkojnë lavdi, por me veprat e tyre ata ia japin lavdinë atdheut. Gra dhe burra që ndërtojnë ura në heshtje, por me punë mbrojnë dinjitetin në çdo fjalë dhe mbajnë të gjallë emrin e shtetit dhe të kombit të tyre kudo që jetojnë ata.
Sot, në një prej kryeqendrave të botës këtu në New York, jemi bashkë për t’i nderuar disa nga gratë dhe burrat e mërgatës sonë në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Falënderim i vonuar, do të thoja, por asnjëherë i harruar nga ana jonë. Sepse jemi këtu për t’u përkulur me mirënjohje para atyre, që e kanë shkruar historinë tonë moderne me veprim, përkushtim, me vizion dhe me guxim. Janë gra dhe burra, të cilët në vitet më të errëta për kombin tonë, kur Kosova ishte pa zë në botë u bënë pikërisht zëri i saj.
Ata që në kohët kur shpresa fikej, e mbajtën shpresën të gjallë me flamur në duar, me fjalë në Kongres e në Shtëpi të Bardhë, me protesta e me thirrje në rrugët e New York-ut e të Washington-it e kudo këtu në Amerikë. Ata që në emër të mbrojtjes së lirisë, më të shenjtës, ndërtuan ura me botën demokratike dhe kurrë nuk e harruan vendin se prej nga vijnë.
Shqiptarët e Amerikës kanë qenë forca vendimtare, forca vendimtare në mbështetje të kapitujve më të lavdishëm të historisë sonë.
Proceset që nga përpjekja për çlirim e deri te shpallja e pavarësisë, nga ndërtimi i demokracisë dhe forcimi i shtetit tonë në arenën ndërkombëtare mbajnë vulën e mërgatës sonë në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
E në këtë udhëtim historik, ne kemi pasur përkrah një mik të përhershëm e një aleat të palëkundur, Shtetet e Bashkuara të Amerikës, këtë vend të shenjtë që e bëri të mundur të shenjtën tonë, lirinë tonë.
Pa ndihmën e tyre, Kosova kurrë nuk do të ishte kjo që është sot. Republika e Kosovës, shtet i pavarur e sovran, demokratik është rezultat i drejtpërdrejtë edhe i mbështetjes, angazhimit dhe kontributit të SHBA-ve dhe mërgatës sonë të çmuar. Ndaj asnjëherë nuk është e mjaftueshme, që edhe në ngjarje si kjo ta përsërisim falënderimin e përjetshëm të popullit të Kosovës për Amerikën dhe për mërgatën tonë këtu.
Pa ndërhyrjen vendimtare të NATO-s, të udhëhequr nga Amerika, Kosova nuk do të ishte e lirë sot. Pa mbështetjen e tyre, ndërtimin e institucioneve ne nuk do ta kishim demokracinë që e kemi sot. Pa zërin e Amerikës, jo vetëm në Washington, por edhe këtu në New York, në Kombet e Bashkuara, në NATO e kudo, nuk do të ishim të dëgjuar. Pa mërgatën shqiptare në Amerikë, djemtë dhe vajzat e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës nuk do ta kishin mbështetjen e nevojshme në betejat për liri dhe pavarësi. Pa mërgatën shqiptare në Amerikë nuk do të hapeshin as dyert e Kongresit e as dyert e Shtëpisë së Bardhë. Dyer, të cilat pastaj u shndërruan në dritë udhërrëfyese në rrugën tonë drejt lirisë dhe pavarësisë. Pa mërgatën shqiptare në Amerikë, e cila ndërtoi urën e besimit mes Kosovës dhe SHBA-ve, shumë gjëra edhe sot do të ishin të largëta, më të vështira e ndoshta edhe të pamundura.
Prandaj, sot me ndarjen e këtyre dekoratave presidenciale ne dokumentojmë përjetësisht kapitujt më të lavdishëm të historisë sonë të shkruar nga njerëz të zakonshëm, por me vepra të jashtëzakonshme.
Ndër të dekoruarit ka aktivistë që u përballën me padrejtësinë dhe e kthyen heshtjen në ndërgjegjësim ndërkombëtar. Ka personalitete nga fusha e biznesit, të cilët pasurinë nuk e matën me çfarë grumbulluan për vete, por me sa dhuruan për kombin e tyre, për demokracinë dhe afirmimin e kauzës sonë për liri e pavarësi dhe për Republikë të Kosovës. Ka njerëz të besimit, që mbajtën të bashkuar shpirtin e komunitetit këtu. Ka gazetarë, që shkruan për Kosovën e nuk u ndalën e nuk ndalen as sot, dhe u siguruan që të ndërgjegjësohet edhe shtypi ndërkombëtar, atëherë kur askush nuk dëgjonte zërin tonë. Ka gra të jashtëzakonshme që u organizuan, protestuan, edukuan e krijuan dhe treguan për shpirtin e kombit tonë. Ka artistë, që me artin e kulturën e tyre e vendosën Kosovën në hartën kulturore të botës e hapën dyert e zemrat e tyre për çdo artist, që vinte këtu në Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Ka intelektual, që bën përpjekje stoike për ta ruajtur gjuhën shqipe, identitetin dhe kujtesën tonë kombëtare.
E përveç jush, ka edhe shumë e shumë të tjerë, pjesëtarë të mërgatës sonë, të cilët i meritojnë këto dekorata presidenciale, e të cilët do t’i dekorojmë në një ceremoni të radhës. Pra, kjo ceremoni sot është vetëm fillimi, sepse ju jeni shumë dhe sepse ishit shumë, ne sot jemi të lirë.
Ju të nderuar vëllezër e motra jeni frymëzues për brezat që do të vijnë edhe pas nesh. Veprat tuaja nuk janë vetëm në arkiva të historisë, por në vetë themelet e shtetit tonë.
Ju jeni dëshmia e gjallë se mërgata është shtyllë e fuqishme e Republikës, që e gëzojmë sot. Jeni zemra që rreh njësoj për atdheun, pavarësisht largësisë.
Prandaj, në emër të Republikës së Kosovës, në emër të popullit të lirë të Republikës së Kosovës dhe mbi të gjitha në emër të brezave që sot rriten në liri, për shkak të punës, mundit dhe sakrificës suaj, ju faleminderit!
Ju nderojmë dhe ju përulemi me respektin më të thellë, që mund t’i jep një komb bijve dhe bijave të saj më të mirë.
Nderim për jetë për të gjithë ata që kontribuuan për lirinë, për paqen, demokracinë dhe pavarësinë e Kosovës!
Nderim për jetë për heronjtë që dhanë jetën për lirinë!
Zoti e bekoftë miqësinë e përhershme me Shtetet e Bashkuara të Amerikës!
Rrnoftë Republika e Kosovës!
Rrnoftë kombi shqiptar!
Ju faleminderit!
